Genderdysforie

Lieve Noëlle,

Je bent een bijzonder kind. Dat weten we al heel lang. Lief, sociaal, behulpzaam en een tikkeltje stoer. Nou ja… Een tikkeltje? Zeg maar gerust heel veel! Jouw stoer zijn neemt zelfs extreme vormen aan. Sinds kort kleed je je als jongen, gedraag je je als jongen en heb je kort haar net als een jongen. Papa en ik hebben hier soms wel een beetje moeite mee. Niet dat we minder van je houden hoor, maar voor ons is het een beetje raar dat onze dochter eruit ziet als een zoon. Dat vinden wij een beetje gek, want je bent toch geboren als onze dochter! Maar je bent ook gewoon zo’n mooie meid! Dat mag de hele wereld zien! In onze ogen ben je al perfect en daarom snappen we niet zo goed waarom jij dat wilt veranderen?

Ander geslacht

Bij jou gaat dit ook best ver. Van de ene op de andere dag wilde je niet meer een meisje zijn. Je vertikt het om meisjeskleding te dragen, hebt stiekem je haren gekortwiekt (omdat je van ons je mooie lange haren niet mocht afknippen) en boycot alles wat ook maar met meisjes te maken heeft. Zelfs alleen al de woorden ‘meisje’ en ‘roze’ zijn reden om volledig in een recalcitrante bui te schieten.
Moeilijk vinden papa en mama dat. We begrijpen niet zo goed waar deze afkeer ineens vandaan komt? Hier heb je een woord voor, namelijk: genderdysforie. Wat zoveel betekent als: de wens om van het andere geslacht te zijn.
Op school zit je enorm in de knoei. Veel daarover heb ik geschreven in deze blog. Je hebt het zó moeilijk met jezelf! En wij vragen ons af of je je nu voordoet als jongen omdat je denkt dat je alles dan beter aankan, of omdat je je écht van binnen een jongen voelt. Op dit moment kun je zelf niet helder meer denken door alle problematiek en dus weet je er zelf ook geen antwoord op.

Nieuwe school

Volgend schooljaar ga je naar een andere school: school Lyndensteyn in Beetsterzwaag. Lyndensteyn is een school gespecialiseerd in kinderen met Cerebrale Parese of andere hersenaandoeningen. Tevens hebben ze daar een revalidatie afdeling waar we nu iedere woensdag therapie volgen. Jij hebt fysiotherapie, ergotherapie en een sessie met de psycholoog. Mama heeft in die tussentijd, om de week, een gesprek met de maatschappelijk werkster. Dit vind mama erg fijn. Mama leert veel over jouw beperkingen en hoe ermee om te gaan. Er is voor ons zo enorm veel duidelijk geworden! Ineens hebben al die problemen waar we tegenaan liepen een naam. Een duidelijke oorzaak. Ook heb ik heb veel complimenten gekregen over hoe ik alles heb aangepakt en hoe goed ik me al die tijd staande heb weten te houden ondanks de weinige handvaten en kennis die ik had! Deze erkenning heeft mama enorm goed gedaan! Voor het eerst sinds lange tijd voel ik me geen waardeloze moeder meer!

Genderpoli

Ook zie ik je heel langzaam veranderen. Vooral als we daar zijn. Zodra je de deur binnenkomt, zie ik letterlijk de tensie uit je lijf glijden. Je voelt je daar erg op je gemak en kunt je helemaal ontspannen. Op die momenten zie ik dan weer heel even mijn oude meisje! Noëlle zoals we haar kenden.
Maar op Lyndensteyn zijn ze niet gespecialiseerd in genderproblematiek en dus ben ik doorverwezen naar de genderpoli in Groningen. Samen hebben we een gesprek gehad met Barbara Fisscher, een gerenommeerde psycholoog die gespecialiseerd is in genderdysforie en alles wat daarbij komt kijken. Mama heeft daar veel aan gehad. Ik had zoveel vragen! Wat doe ik wel? Wat doe ik niet? Hoe gaan we verder? En vooral deze vraag: moeten we helemaal ‘om’? Dat is namelijk wel jouw wens: straks op je nieuwe school geïntroduceerd worden als jongen. Oef want vind mama dat moeilijk! Voor mij ben je nog altijd mijn meisje!

Puberhormonen

Ook de psycholoog raadt het af om nu al volledig ‘om’ te gaan. Er zijn heel veel kinderen die genderdysforie hebben. Misschien wel de helft van alle kinderen. De ene heeft het in extremere vorm dan de ander, maar het komt vaker voor dan je denkt. Vaak als de puberhormonen gaan opspelen, vallen de meeste van deze kinderen terug in hun originele geslacht. Slechts tien procent van die kinderen, gaat ook daadwerkelijk een traject in en een maar een klein percentage daarvan gaat door voor een daadwerkelijke geslachtsverandering.
Dus dat betekent dat er best een grote kans is dat ook jij weer terugvalt in je originele geslacht. Als we nu al jouw naam gaan veranderen en jou introduceren als jongen, hoe moet dat dan als je toch weer een meisje wilt zijn? Dat maakt de weg terug erg moeilijk en dus zit er niets anders op dan wachten op de puberteit.

Pilletje

Pfffff wat moeilijk allemaal! Ik had gehoopt op een á la minute oplossing. Een pilletje ofzo, die alles weer normaal maakt. Bestond er maar zoiets he? Natuurlijk weet ik dat het niet zo werkt, maar het idee dat we dit zo nog een aantal jaren moeten uitzingen, vind ik erg moeilijk! En jij ook! Want je wilt zó enorm graag een jongen zijn. Je denkt dat alles daar beter van wordt! Ook jij zou zo’n pilletje willen, al zou die in jouw ogen een andere uitwerking hebben dan ons pilletje…

Voor nu moeten we dealen met de situatie zoals die is. Ondertussen laten we jou vrij. Je draagt de kleren die je wilt, hebt een super stoer kapsel en we zijn opgehouden met jou proberen te willen veranderen of op andere gedachten te brengen. Dat levert alleen maar strijd en stress op!
Verder proberen we op advies van de psycholoog zo weinig mogelijk de nadruk te leggen op een bepaald geslacht, maar meer op wie Noëlle is en wat zij leuk vindt? Als je een kledingstuk ziet die je wilt, check je altijd eerst of het wel voor jongens is. Tegenwoordig zeggen we dan: “Maakt het wat uit Noëlle? Vind je het leuk?” Want dáár moet het over gaan! Niet over welk geslacht je eraan kunt verbinden. Ook hebben we je uitgelegd dat het best oké is om als meisje van jongensdingen te houden. Door je verstandelijke beperking ben je geneigd om de dingen zwart wit te zien. Ooit heeft juf gezegd dat voetballen voor jongens is. En wat juf zeg, dat is de waarheid. Zo zie jij dat tenminste. Je bent daardoor in staat om te denken: “Als ik op voetbal wil, moet ik eerst een jongen zijn, want juf zei…” Dit proberen we om te buigen. Kijk maar naar mama. De ene dag voel ik me stoer en loop ik in een tuinbroek op kistjes. De andere dag voel ik me vrouwelijk en loop ik in een sierlijke rok of jurk. Dat is oké! Je hoeft niet persé van een bepaald geslacht te zijn om dat te mogen voelen! Je hoeft niet met Barbies of poppen te spelen omdat je een meisje bent! Je hoeft geen roze en glitter te dragen! Behalve wanneer je dat leuk vindt natuurlijk. En andersom mag je als jongen ook best van poppen houden, of van Dora. Bij jou heeft het even tijd nodig om deze stereotypering die je onbewust is aangeleerd weer uit je systeem te krijgen. Ben benieuwd wat dat ons brengt!

Hou je taai lieverd! Samen komen we er wel!

Advertenties

Een gedachte over “Genderdysforie

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: