Een boek schrijven is één ding, maar het daadwerkelijk uitgeven, dat is een avontuur op zich.
Het uitgeefproces bestaat uit een nagenoeg onafgebroken stroom aan keuzes…
Wel of niet die zin schrappen? Ga ik voor een standaard lettertype of toch iets speelsers? Zet ik wel of niet een review op de kaft? Doe ik een marketing conforme auteursbio of een eigenwijze? Wordt het een softcover of hardcover?
Het lijken allemaal simpele keuzes, toch? Maar het kan diepgaande gevolgen hebben als je keuzes verkeerd uitpakken. Gelukkig helpt mijn uitgever daar een handje bij en staat het team van Boekscout altijd klaar met raad en daad.
Echter, we hebben niet altijd dezelfde interesses voor ogen: zij kijken naar het grote geheel en hoe ze het beste rendement uit mijn boek kunnen halen. En ik? Ik handel puur op gevoel, het rendement zal me een worst zijn.
Nou ja, dat laatste is niet helemaal waar, want natuurlijk wil ik dat mijn boek goed verkoopt! Maar niet als dat betekent dat ik keuzes moet maken die tegen mijn gevoel ingaan.
Softcover of Hardcover?
In principe worden boeken tegenwoordig uitgegeven met een softcover, wat we ook wel kennen als paperback. Niet alle softcovers zijn overigens meteen paperback, maar die vaktechnische nuance laten we voor nu maar even in het midden.
Echter twijfelde ik of ik wel een softcover wilde voor mijn boek? Wanneer ik mijn boek visualiseer, zie ik in gedachten altijd een hardcover voor me, zelfs toen er nog geen sprake was van een uitgever. Ik zie de onmiskenbaar luxe uitstraling die menig boekliefhebbers hart sneller doet kloppen, voel die dikke, ietwat gevulde en zware omslag tussen m’n vingers bij het openslaan en de doffe ‘plof’ wanneer ik hem dichtklap bij het uitlezen.
Als ik denk aan een hardcover, word ik met een zweem nostalgie weer teruggehaald naar mijn kindertijd. Alle boeken die de moeite waard waren, waren hardcovers: Het grote Jip en Janneke boek, Pinkeltje, Sjakie en de Chocoladefabriek, Snuf de hond, de Disney Club boeken zoals Assepoester, Sneeuwwitje en Jungle Book en ik herinner me nog een groot prentenboek Goudhaartje en de drie beren, één van mijn favoriete boeken als kind, die nu nog steeds in de boekenkast van mijn dochter staat. Toegegeven, die ziet er behoorlijk geleefd uit, maar gaat ook al drie generaties mee!
Maar het zijn wél stuk voor stuk hardcovers.

De wens die ik voel voor een hardcover is sterk en ook al is het niet gebruikelijk, toch legde ik hem voor aan de uitgever. Die raadde het in eerste instantie af. Niet omdat het niet kán, maar het heeft niet hun voorkeur omdat het simpelweg minder praktisch is.
Een hardcover is namelijk duurder om te produceren. Bij Boekscout worden hardcovers met de hand gemaakt en dat is een arbeidsintensief proces dat de verkoopprijs automatisch iets verhoogt.
Daarnaast duurt het maken van een met de hand vervaardigde hardcover een stuk langer: waar een softcover binnen een paar dagen op de mat ligt, moet je voor een hardcover al snel rekenen op een levertijd van vijf tot tien werkdagen.
En dan is er nog de psychologie van de koper: volgens de ervaring van de uitgever kiest de gemiddelde koper vrijwel altijd voor de goedkoopste en snelste optie. Zeker online, waar een paar euro verschil en een langere levertijd al snel doorslaggevend is bij een impulsieve aankoop, wat dus de verkoopcijfers van mijn boek naar beneden kan halen.
Reden genoeg dus om voor de snelle en goedkopere softcover te kiezen, toch?
Evenwel zat ik ermee in mijn maag… Verkoopcijfers of niet, het voelde niet goed, die softcover. Het voelde… nou ja… een beetje goedkoop als ik eerlijk mag zijn. Alsof je een vakantie-doe-boek uitbrengt.
Hart weet het…
De argumenten van de uitgever zijn legitiem, maar mijn hart weet eigenlijk allang waar mijn hoofd nog even over na wilde denken: het moet gewoon een hardcover worden – zonder twijfel! En dit is waarom:
Heb je wel eens gezien hoe een softcover-boek eruitziet na slechts een paar keer lezen? Er komen lelijke vouwen in de cover, de kaft krijgt ezelsoren, gespleten punten en wanneer je het boek dichtklapt, omsluit de cover niet langer het boek, maar blijft ergerlijk in een flauwe boog omhoog staan.
Mijn Roodkapje en de nog niet zo Grote Boze Wolf is tenslotte een prentenboek: ouders verwachten een stevig boek dat bestand is tegen kinderhandjes. (Tenminste, dat zou ik zelf hebben.)
Het past bij mij en mijn brand als De Fantasy Fotograaf: mijn werk is nooit massaal of mainstream. Alles wat ik creëer, doe ik met aandacht, gevoel en betekenis. (Zelfs mijn facturen hebben een persoonlijke touch.)
Bovendien is dit boek bijzonder en dat is niet alleen omdat het mijn eerste boek is en tevens mijn kinderdroom die uitkomt, maar het is oprecht een uniek boek met een originele vertelstijl en échte foto’s. Het is met zoveel liefde gemaakt en dat verdient een cover met een uitstraling die je niet in bulk vindt in de ‘koopjeshoek’.
Hoofd weet het ook…
Ik begrijp heel goed dat het verkooptechnisch gezien aantrekkelijker kan zijn met een softcover. Een duurder boek dat ook nog eens een langere levertijd heeft, vermindert de kans op impulsaankopen. Toch vraag ik me het volgende af:
Is mijn boek een heb nu meteen nodig-aankoop? → Nee.
Vaak kopen mensen een boek als kraamcadeautje, verjaardag of voor Sinterklaas en dan weten ze op tijd dat ze het willen. Tuurlijk, als moeder heb ik zelf ook van die last-minute kerst- of verjaardagsinkopen gedaan en wanneer iets dan niet binnen een dag geleverd kan worden, dan zoek je iets anders.
Maar voor mij weegt dat handjevol ‘impuls-aankoop-mensen’ niet op tegen het gevoel van een luxe, authentiek, met liefde gemaakt boek. Bovendien, als het boek je écht aanspreekt, is het niet vaak zo dat je later weer terugkomt om het alsnog te kopen, misschien voor een andere gelegenheid?
Dus is het erg als de productie een weekje duurt als het daarna een levenslang plekje in de boekenkast krijgt? → Nope.
Zou jij zélf liever een paar dagen wachten om een mooi afgewerkt boek te ontvangen dan goedkoop aftreksel een paar dagen eerder? → Grote kans van wel.
Want dit boek is bedoeld om te bewaren, om keer op keer sámen te lezen, en later door te geven aan een volgend kind – of misschien zelfs een volgende generatie.
Je koopt geen bulkboek, maar een erfstuk. Mijns inziens rechtvaardigt dat de prijs én de langere levertijd.
Gelukkig doet Team Boekscout niet moeilijk over mijn keuze. Tuurlijk hebben ze hun voorkeuren, net als ik. En als ze zouden willen, zouden ze hun visie kunnen afdwingen, want dat staat in het contract: zij hebben de uiteindelijke zeggenschap.
Maar we zijn een team: zonder mij hadden zij geen boek om uit te geven en zonder hun zou het misschien nog jaren geduurd hebben eer dit boek er kwam.
Het punt is: we hebben elkaar nodig en gaan met respect voor elkaar in gesprek over onze wensen en voorkeuren. En uiteindelijk gaat het niet om gelijk krijgen, maar draait alles om aandacht en liefde voor boeken en dát over te brengen naar het publiek.

Crowdfund
De uitgave is geregeld. Het boek is straks via vele kanalen te bestellen. Maar ik wil het niet stilletjes laten verschijnen en hopen dat mensen het toevallig tegenkomen. Om het boek echt goed de wereld in te helpen (denk aan voorinkopen, boekpromotie, boeklancering, en zichtbaarheid), ben ik een crowdfund gestart.
En daar kan ik jouw hulp bij gebruiken.
Wil je meedoen als ‘early supporter’?
Met dank aan voordekunst.nl



Leave a comment