Make over: tienerkamer

IMG_20190930_114352.jpg

Toen ik zwanger was van Lynn, moest Nouri zijn kamer afstaan omdat we daar de babykamer wilden hebben. No worries; dat was voor Nouri geen degradatie, maar een upgrade. Hij mocht namelijk op zolder gaan slapen, de grootste kamer van het huis. Wat ooit een rommelhok was, toverden we om in een prachtige meidenkamer. Huh? Zei je nou meidenkamer? Maar Nouri is toch….

Toen nog een meisje

Oh ja, dat is ook zo. Nouri ging toen nog als Noëlle door het leven en mijn man en ik leefden op dat moment zo heerlijk in de ontkenningsfase. Ik herinner me die tijd nog goed; Noëlle gaf toen al duidelijk aan dat ze meer van jongens dingen hield en ik wist dat als ze zelf het behang zou mogen uitzoeken, ze waarschijnlijk voetbalbehang zou kiezen. Het idéé gewoon! Ugh, dat wilde er bij mij niet in hoor. Ik háát voetbal. Ik ben ook totaal geen jongensmoeder.
Daarnaast hielden mijn man en ik ons vast aan de notie dat dit ‘jongensgedoe’ een fase was. Ergens diep van binnen wist ik wel beter, maar ik kon toen nog niet loslaten. Ik wílde nog niet loslaten. Ik was te verknocht aan het idee van het hebben van een dochter. Doorgaan met het lezen van “Make over: tienerkamer”

Niets kado…

Waarom heeft Nouri altijd dit soort tegenslagen?
Hij doet toch niets verkeerd? Hij bestáát alleen maar!

_JSP4303-01.jpeg

Onze Nouri. Het is zo’n heerlijk kind! Innemend, zachtaardig, oprecht, attent, charmant, meelevend, hulpvaardig, joviaal, liefhebbend en boordevol humor. En juist daarom heb ik als moeder er enorm veel moeite mee dat die jongen niets, maar dan ook níets kado krijgt. Vanaf het begin van zijn leven heeft hij overal voor moeten knokken. Ten eerste al om op deze wereld te mogen zíjn. Dat verhaal kennen we inmiddels wel. Maar daarna begon het echte gevecht: ontwikkelen met een hersenbeschadiging. Met een brein die niet meewerkt. Met spieren die niet doen wat je wilt. Mee proberen te komen met leeftijdsgenoten, iets wat Nouri niet helaas niet lukte. Het feit dat hij op het speciaal onderwijs is beland is daarin alleszeggend; daar zit hij toch zeker niet voor zijn ‘zweetvoeten’ zeg ik altijd.

Doorgaan met het lezen van “Niets kado…”

De stap naar het voortgezet onderwijs. Deel 2.

Nouri straalt niet gewoon, hij geeft zowat lícht!

board-3700116_960_720

Een tijdje terug schreef ik over Nouri en de beslissing voor het voortgezet onderwijs wat nog wel een ‘dingetje’ was. Klik hier om het verhaal terug te lezen. Zoonlief had zijn zinnen gezet op het VMBO-groen. Eerlijk gezegd leek me dat ook een erg leuke school, maar de overgang van het speciaal onderwijs naar het reguliere voortgezet onderwijs, baarde me nogal wat zorgen (te lezen dus in de vorige column). De school waar hij nu op zit, heeft ook een voortgezet onderwijs. De mogelijkheid om daar te blijven is aanwezig en voor ons als ouders een aantrekkelijke optie omdat we zeker weten dat hij daar ‘veilig’ is. Dat hij de begeleiding krijgt die hij nodig heeft. Maar Nouri moet er niet aan denken. Hij háát deze school (zijn woorden) en telt de dagen af tot hij nooit meer heen hoeft. Dus om ons te oriënteren, bezochten we een zogeheten ‘doedag’ op de school van zijn keuze. Een dag waarin de kinderen een rondleiding krijgen en kunnen proeven aan de verschillende vakken. De school van zijn keuze is het VMBO-groen.

Doorgaan met het lezen van “De stap naar het voortgezet onderwijs. Deel 2.”

Cambuur dag

Ieder jaar organiseert Cambuur Verbindt een speciale dag voor
G-voetballers. Een geweldig initiatief! Natuurlijk worden ieder jaar wel clinics en voetbalkampen door Cambuur georganiseerd, maar veelal zijn deze niet haalbaar voor G-voetballers. Het tempo te hoog, de prikkels te veel en de opdrachten te ingewikkeld. Juist daarom is deze G-voetbaldag van Cambuur zo leuk. Speciaal ingericht voor “bijzondere” kinderen. En soms ook bijzondere volwassenen. Op deze dag kunnen ze allemaal ‘shinen’, ongeacht hun beperking.

En shinen, dat deed onze Nouri zeker! Wat was hij in zijn element. En wat heeft hij zichzelf gegeven. Stiekem hoopte hij natuurlijk dat hij gescout zou worden, maar een compliment over zijn voetbal capaciteit van één van de aanvallers van Cambuur, deed het ook heel goed! “Mama, Tyrone Conraad zei dat ik talent had.” Tja, daar krijg je toch vleugels van?

20190411_1255043213238471505739846.jpg

Doorgaan met het lezen van “Cambuur dag”

De stap naar het voortgezet onderwijs…

Dit is wat Nouri zelf graag wil, wie zijn wij om hem daarin te belemmeren? Want beperkt of niet, hij wil ook gewoon de regie over zijn eigen leven.

20190302_223205_00017292975290273934313.png

Dat Nouri een hersenbeschadiging heeft, weten we natuurlijk al vanaf de geboorte. Maar of en in hoeverre dit hem zou belemmeren in zijn leven, is iets dat geen arts ter wereld kon voorzien. “Go by the day” was de ethiek en dus deden we dat.

Doorgaan met het lezen van “De stap naar het voortgezet onderwijs…”

Kont aan m’n watte?

Grote verbaasde ogen kijken me aan vanaf de bijrijdersstoel. “Wat de fak is nou weer een zelfstandig naamwoord?”

blog_oktober_brugklas-035706257326601269817.jpeg

Gesprekjes in de auto met Nouri zijn altijd heel gezellig. Hij zit alsmaar vol vragen waardoor allerlei onderwerpen de revue passeren. Van: Waarom heet een achtbaan eigenlijk een “achtbaan” en geen “gaat-hard-baan?” Tot: “Waarom hebben wij geen indicatie hoeveel levens we nog hebben, zoals bij Super Mario?” Levensvragen dus. Doorgaan met het lezen van “Kont aan m’n watte?”

Gender stereotypering

Ik ben gaan nadenken over hoe wij het leven van onze kinderen manipuleren.

Voor haar verjaardag kreeg onze jongste telg een groot politiebureau van Playmobile. En de politiehelikopter die daar perfect bij past. Sommige van onze gasten raakten daar een beetje van in de war. In plaats van de: “Oooh, wat moooiiii!” die we meestal wél horen wanneer een grote roze  pop onder het pakpapier vandaan komt, kreeg onze dochter nu een gelaten: “Oh, leuk hoor.” Waarna een gedempt gesis mijn kant op kwam: “Een politiebureau? Wilde ze dat?”

9026_1494939273581_Auto's of barbies Doorgaan met het lezen van “Gender stereotypering”

Surfproject

Er is geen ‘goed of fout’, alleen maar genieten en plezier maken.

sp.mp.groep.blur

In september heeft onze Nouri meegedaan aan het Surf Project. Het Surf Project geeft surfles aan kinderen met een ontwikkelingsachterstand zoals het syndroom van Down, autisme, ADHD of, zoals Nouri, met een hersenbeschadiging. Voor deze kinderen is dit een geweldige ervaring, omdat ze mogen deelnemen aan een stoere sport die normaal gesproken onbereikbaar voor ze is. Het doel is om de kinderen een zodanige succeservaring mee te geven, dat het een boost geeft in hun zelfvertrouwen. Wat dat succes is, is voor ieder kind verschillend. Waar het voor de één al een overwinning is om in het water te zijn, is de ander pas tevreden als het lukt om te staan op de plank. Maar het Surf Project doet er alles aan om de ervaring te laten slagen.

Doorgaan met het lezen van “Surfproject”

Touzani maakt zijn dag

Nouri straalde alsof hij het licht zelf was!

Nouri met Touzani
Nouri met Touzani

Wat is hij trots! Onze Nouri. Hij staat namelijk op de foto met één van zijn grootste helden: Soufiane Touzani. Zoef-wie? Ja sorry hoor, maar in dit soort dingen ben ik behoorlijk eh… Sociaal onnozel? Ik heb geen idee! En mijn vraag  aan Nouri of dat een bekende speler van Ajax is, wordt me dan ook niet in dank afgenomen. “Pffff mama, jij snapt er ook echt he-le-maal niets van he?” Is de reactie van mijn puber, inclusief de welbekende rollende ogen. Doorgaan met het lezen van “Touzani maakt zijn dag”

Geheimpje

“Maar jij mag niet in deze tas kijken hoor Nouri, want daar zitten de kadootjes in!”

heppiebeursday

De middag voorafgaand aan Nouri’s twaalfde verjaardag, heb ik alle kadootjes verzameld op de tafel. Nu Lynn oud genoeg is, vind ik het wel leuk om haar bij het proces te betrekken. Zo leert ze dat kado’s niet uit de lucht komen vallen, maar daadwerkelijk gekocht én ingepakt worden. Doorgaan met het lezen van “Geheimpje”

Het leukste kinderfeestje ooit!

Dankzij Liesbeth haar aanstekelijke enthousiasme, hadden we allemaal binnen no-time het sup-virus te pakken.

IMG-20180711-WA0039

Een kinderfeestje organiseren, dat kan soms best een ‘dingetje’ zijn. Daar waar sommige moeders het leuk vinden om lekker creatief te zijn en een feestje aan huis te houden, krijg ik al rode vlekken in mijn nek van het idee! Ik ben geen crea-knutsel-mama. En bij de gedachte van een huis vol losgeslagen, oncontroleerbare stuiterballen, krijg ik het Spaans benauwd. Zó niet mijn ding! Doorgaan met het lezen van “Het leukste kinderfeestje ooit!”

Ik heb een zoon – Een zoon met borstjes.

20180606_134247-01

Ik heb een zoon. Zo! Dat is eruit! Dit is de eerste keer dat ik het hardop uitspreek: “Ik heb een zoon.” Mijn zoon is namelijk transgender en is bijna twaalf jaar lang onze dochter geweest. Op dit moment zitten we midden in de transitie van vrouwelijk naar mannelijk en hoewel we nog een hele lange weg te gaan hebben in deze, behandelen we onze dochter vanaf nu als onze zoon, omdat hij zich daar zichtbaar gelukkiger bij voelt! Doorgaan met het lezen van “Ik heb een zoon – Een zoon met borstjes.”

G-voetbal

fb_img_15428269765207065667354849532487.jpg

G-voetbal. In de volksmond ook wel gehandicapten voetbal genoemd. Het woord ‘gehandicapt’ wordt al snel geassocieerd met ‘zeer hulp behoevend’ en/of ‘rolstoelafhankelijk’. Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Mijn oudste zit niet in een rolstoel en kan veel dingen gewoon zelf. Hij oogt als een normaal kind van elf. Toch is hij vanwege een hersenbeschadiging gehandicapt. Verstandelijk functioneert hij niet (geheel) naar zijn leeftijd en lichamelijk komt hij nogal eens te kort in vergelijk met leeftijdsgenoten. Een kind met een beperking dus, zoals we dat in een wat meer gehoorde term noemen. En kinderen met een beperking (hetzij verstandelijk, lichamelijk of allebei) willen eigenlijk wat iedereen wil: geaccepteerd worden! Doorgaan met het lezen van “G-voetbal”

De man van de Jumbo

“Mijn moeder heeft al een man hoor!”

15494943231952842068930840430489740947019737704932.jpg

Regelmatig doe ik mijn boodschappen bij de Jumbo. Die op het Cambuurplein in Leeuwarden om precies te zijn. Niets bijzonders op zich natuurlijk, maar ik ben daar geen onbekend gezicht bedoel ik daarmee te zeggen. En daar, bij die Jumbo, op de vleesafdeling, werkt een hele vrolijke meneer die altijd graag een praatje met me maakt. Doorgaan met het lezen van “De man van de Jumbo”

Zusjes

schoolplein zusjes

Noëlle wil graag nog even oefenen voor haar dressuurwedstrijd zaterdag. Omdat het ons thuis ontbreekt aan een daadwerkelijke pony en paardenbak, moeten we iets anders verzinnen. Ik leen van de buurmeisjes verderop wat stoepkrijt (onze was op), zoek een rustig plekje op het schoolplein – die zich aan het eind van onze straat bevind – en vijf minuten later is onze prachtige blauwe bak met roze letters een feit. Doorgaan met het lezen van “Zusjes”

Goeie genen

david-klein-452056-unsplash3095203193735888083.jpg

Niets is confronterender dan het moederschap. Een mini versie van jezelf om je heen hebben lopen met soms karaktertrekken die je – als je heel eerlijk bent – liever niet in je kind had terug gezien! Een ‘In your face’ van moeder natuur zeg maar! Maar zo af en toe zit er ook wat goeds in de genen die je doorgegeven hebt. Doorgaan met het lezen van “Goeie genen”

Gedichtje voor Noëlle….

Noëlle

IMG_0168

“Als het maar gezond is”
maar soms kan het ook anders zijn
Dan zijn we met onze macht en kennis
ineens ontzettend klein
Maar al  ben je misschien wat anders
ja bijzonder is het woord
Je bent precies het meisje
dat bij ons hoort
Gelukkig, trots en blij, dat zijn we
want een prachtig en wonderlijk kind, dat ben je!

 

 

 

Nachtmerrie…

In de couveuse voor mij, ligt een bijna dode baby.

img_0167-01

Het is net een vage maar afschuwelijke droom. Om me heen is allerlei beroering: verpleegsters hollen koortsachtig heen en weer en twee artsen discussiëren op fluistertoon met elkaar terwijl ze bezorgde blikken in de couveuse werpen. Verontrustende piepjes en alarmbellen afkomstig van de drie monitoren achter mij klingelen en tingelen bijna onafgebroken.

Doorgaan met het lezen van “Nachtmerrie…”

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑