Cambuur dag

Ieder jaar organiseert Cambuur Verbindt een speciale dag voor
G-voetballers. Een geweldig initiatief! Natuurlijk worden ieder jaar wel clinics en voetbalkampen door Cambuur georganiseerd, maar veelal zijn deze niet haalbaar voor G-voetballers. Het tempo te hoog, de prikkels te veel en de opdrachten te ingewikkeld. Juist daarom is deze G-voetbaldag van Cambuur zo leuk. Speciaal ingericht voor “bijzondere” kinderen. En soms ook bijzondere volwassenen. Op deze dag kunnen ze allemaal ‘shinen’, ongeacht hun beperking.

En shinen, dat deed onze Nouri zeker! Wat was hij in zijn element. En wat heeft hij zichzelf gegeven. Stiekem hoopte hij natuurlijk dat hij gescout zou worden, maar een compliment over zijn voetbal capaciteit van één van de aanvallers van Cambuur, deed het ook heel goed! “Mama, Tyrone Conraad zei dat ik talent had.” Tja, daar krijg je toch vleugels van?

20190411_1255043213238471505739846.jpg

Doorgaan met het lezen van “Cambuur dag”

De stap naar het voortgezet onderwijs…

Dit is wat Nouri zelf graag wil, wie zijn wij om hem daarin te belemmeren? Want beperkt of niet, hij wil ook gewoon de regie over zijn eigen leven. Bovendien kunnen we niet altijd de weg voor hem gladstrijken en eigenlijk moet je dat ook niet willen. Vallen is noodzakelijk. Door te vallen leer je namelijk hoe je weer overeind komt.

20190302_223205_00017292975290273934313.png

Dat Nouri een hersenbeschadiging heeft, weten we natuurlijk al vanaf de geboorte. Maar of en in hoeverre dit hem zou belemmeren in zijn leven, is iets dat geen arts ter wereld kon voorzien. “Go by the day” was de ethiek en dus deden we dat.

Doorgaan met het lezen van “De stap naar het voortgezet onderwijs…”

Kont aan m’n watte?

Grote verbaasde ogen kijken me aan vanaf de bijrijdersstoel. “Wat de fak is nou weer een zelfstandig naamwoord?”

blog_oktober_brugklas-035706257326601269817.jpeg

Gesprekjes in de auto met Nouri zijn altijd heel gezellig. Hij zit alsmaar vol vragen waardoor allerlei onderwerpen de revue passeren. Van: Waarom heet een achtbaan eigenlijk een “achtbaan” en geen “gaat-hard-baan?” Tot: “Waarom hebben wij geen indicatie hoeveel levens we nog hebben, zoals bij Super Mario?” Levensvragen dus. Doorgaan met het lezen van “Kont aan m’n watte?”

Gender stereotypering

Ik ben gaan nadenken over hoe wij het leven van onze kinderen manipuleren.

Voor haar verjaardag kreeg onze jongste telg een groot politiebureau van Playmobile. En de politiehelikopter die daar perfect bij past. Sommige van onze gasten raakten daar een beetje van in de war. In plaats van de: “Oooh, wat moooiiii!” die we meestal wél horen wanneer een grote roze  pop onder het pakpapier vandaan komt, kreeg onze dochter nu een gelaten: “Oh, leuk hoor.” Waarna een gedempt gesis mijn kant op kwam: “Een politiebureau? Wilde ze dat?”

9026_1494939273581_Auto's of barbies Doorgaan met het lezen van “Gender stereotypering”

Surfproject

Er is geen ‘goed of fout’, alleen maar genieten en plezier maken.

sp.mp.groep.blur

In september heeft onze Nouri meegedaan aan het Surf Project. Het Surf Project geeft surfles aan kinderen met een ontwikkelingsachterstand zoals het syndroom van Down, autisme, ADHD of, zoals Nouri, met een hersenbeschadiging. Voor deze kinderen is dit een geweldige ervaring, omdat ze mogen deelnemen aan een stoere sport die normaal gesproken onbereikbaar voor ze is. Het doel is om de kinderen een zodanige succeservaring mee te geven, dat het een boost geeft in hun zelfvertrouwen. Wat dat succes is, is voor ieder kind verschillend. Waar het voor de één al een overwinning is om in het water te zijn, is de ander pas tevreden als het lukt om te staan op de plank. Maar het Surf Project doet er alles aan om de ervaring te laten slagen.

Doorgaan met het lezen van “Surfproject”

Touzani maakt zijn dag

Nouri straalde alsof hij het licht zelf was!

Nouri met Touzani
Nouri met Touzani

Wat is hij trots! Onze Nouri. Hij staat namelijk op de foto met één van zijn grootste helden: Soufiane Touzani. Zoef-wie? Ja sorry hoor, maar in dit soort dingen ben ik behoorlijk eh… Sociaal onnozel? Ik heb geen idee! En mijn vraag  aan Nouri of dat een bekende speler van Ajax is, wordt me dan ook niet in dank afgenomen. “Pffff mama, jij snapt er ook echt he-le-maal niets van he?” Is de reactie van mijn puber, inclusief de welbekende rollende ogen. Doorgaan met het lezen van “Touzani maakt zijn dag”

Geheimpje

“Maar jij mag niet in deze tas kijken hoor Nouri, want daar zitten de kadootjes in!”

heppiebeursday

De middag voorafgaand aan Nouri’s twaalfde verjaardag, heb ik alle kadootjes verzameld op de tafel. Nu Lynn oud genoeg is, vind ik het wel leuk om haar bij het proces te betrekken. Zo leert ze dat kado’s niet uit de lucht komen vallen, maar daadwerkelijk gekocht én ingepakt worden. Doorgaan met het lezen van “Geheimpje”

Het leukste kinderfeestje ooit!

Dankzij Liesbeth haar aanstekelijke enthousiasme, hadden we allemaal binnen no-time het sup-virus te pakken.

IMG-20180711-WA0039

Een kinderfeestje organiseren, dat kan soms best een ‘dingetje’ zijn. Daar waar sommige moeders het leuk vinden om lekker creatief te zijn en een feestje aan huis te houden, krijg ik al rode vlekken in mijn nek van het idee! Ik ben geen crea-knutsel-mama. En bij de gedachte van een huis vol losgeslagen, oncontroleerbare stuiterballen, krijg ik het Spaans benauwd. Zó niet mijn ding! Doorgaan met het lezen van “Het leukste kinderfeestje ooit!”

Ik heb een zoon – Een zoon met borstjes.

20180606_134247-01

Ik heb een zoon. Zo! Dat is eruit! Dit is de eerste keer dat ik het hardop uitspreek: “Ik heb een zoon.” Mijn zoon is namelijk transgender en is bijna twaalf jaar lang onze dochter geweest. Op dit moment zitten we midden in de transitie van vrouwelijk naar mannelijk en hoewel we nog een hele lange weg te gaan hebben in deze, behandelen we onze dochter vanaf nu als onze zoon, omdat hij zich daar zichtbaar gelukkiger bij voelt! Doorgaan met het lezen van “Ik heb een zoon – Een zoon met borstjes.”

G-voetbal

fb_img_15428269765207065667354849532487.jpg

G-voetbal. In de volksmond ook wel gehandicapten voetbal genoemd. Het woord ‘gehandicapt’ wordt al snel geassocieerd met ‘zeer hulp behoevend’ en/of ‘rolstoelafhankelijk’. Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Mijn oudste zit niet in een rolstoel en kan veel dingen gewoon zelf. Hij oogt als een normaal kind van elf. Toch is hij vanwege een hersenbeschadiging gehandicapt. Verstandelijk functioneert hij niet (geheel) naar zijn leeftijd en lichamelijk komt hij nogal eens te kort in vergelijk met leeftijdsgenoten. Een kind met een beperking dus, zoals we dat in een wat meer gehoorde term noemen. En kinderen met een beperking (hetzij verstandelijk, lichamelijk of allebei) willen eigenlijk wat iedereen wil: geaccepteerd worden! Doorgaan met het lezen van “G-voetbal”

De man van de Jumbo

“Mijn moeder heeft al een man hoor!”

15494943231952842068930840430489740947019737704932.jpg

Regelmatig doe ik mijn boodschappen bij de Jumbo. Die op het Cambuurplein in Leeuwarden om precies te zijn. Niets bijzonders op zich natuurlijk, maar ik ben daar geen onbekend gezicht bedoel ik daarmee te zeggen. En daar, bij die Jumbo, op de vleesafdeling, werkt een hele vrolijke meneer die altijd graag een praatje met me maakt. Doorgaan met het lezen van “De man van de Jumbo”

Zusjes

schoolplein zusjes

Noëlle wil graag nog even oefenen voor haar dressuurwedstrijd zaterdag. Omdat het ons thuis ontbreekt aan een daadwerkelijke pony en paardenbak, moeten we iets anders verzinnen. Ik leen van de buurmeisjes verderop wat stoepkrijt (onze was op), zoek een rustig plekje op het schoolplein – die zich aan het eind van onze straat bevind – en vijf minuten later is onze prachtige blauwe bak met roze letters een feit. Doorgaan met het lezen van “Zusjes”

Goeie genen

david-klein-452056-unsplash3095203193735888083.jpg

Niets is confronterender dan het moederschap. Een mini versie van jezelf om je heen hebben lopen met soms karaktertrekken die je – als je heel eerlijk bent – liever niet in je kind had terug gezien! Een ‘In your face’ van moeder natuur zeg maar! Maar zo af en toe zit er ook wat goeds in de genen die je doorgegeven hebt. Doorgaan met het lezen van “Goeie genen”

Gedichtje voor Noëlle….

Noëlle

IMG_0168

“Als het maar gezond is”
maar soms kan het ook anders zijn
Dan zijn we met onze macht en kennis
ineens ontzettend klein
Maar al  ben je misschien wat anders
ja bijzonder is het woord
Je bent precies het meisje
dat bij ons hoort
Gelukkig, trots en blij, dat zijn we
want een prachtig en wonderlijk kind, dat ben je!

 

 

 

Nachtmerrie…

In de couveuse voor mij, ligt een bijna dode baby.

img_0167-01

Het is net een vage maar afschuwelijke droom. Om me heen is allerlei beroering: verpleegsters hollen koortsachtig heen en weer, twee artsen discussiëren op fluistertoon met elkaar terwijl ze bezorgde blikken in de couveuse werpen, verontrustende piepjes en alarmbellen afkomstig van de drie monitoren achter mij klingelen en tingelen bijna onafgebroken. Doorgaan met het lezen van “Nachtmerrie…”

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑