Lynn, de wervelwind

Voet in mijn maag? Been there. Elleboog in mijn tiet? Done that!

Oh wat verlang ik naar de pré-corona tijd dat de kids een weekendje naar opa en oma konden. En met kids bedoel ik eigenlijk meer onze diva. Hoe sneu het ook klinkt, wat hebben we af en toe een break nodig van deze wervelwind! Want zo leuk als ze is, zoveel energie slurpt ze ook. Vooral van mij, want Lynn is een écht mamakindje. ‘Mijn schaduw’ noem ik haar ook wel. Ze wijkt geen moment van mijn zijde, kopieert alles wat ik doe en wil zoveel mogelijk aandacht én zoveel mogelijk tijd met me doorbrengen. En ik kan je verzekeren: dat is do-de-lijk vermoeiend!

Lees Meer

Pasen 2020

Ineens zit ik rechtop in bed: fuck! Paaseieren vergeten te verstoppen!

Pasen. Was dat niet een kerkelijk feest? Obstinate trut die ik ben, heb ik dus geen flauw idee hoe het oorspronkelijke verhaal ook alweer ging en om eerlijk te zijn, vind ik dat ook helemaal niet interessant.  Wat ik wél leuk vind is de traditie. Oer Hollands paaseiren zoeken. Maar is het wel zo Hollands? Na even op Wikipedia gegoogled te hebben, blijkt het overgewaaid te zijn vanuit Duitsland, evenals de kerstboom. (En ik maar denken dat we die van Amerika afgekeken hadden.)
Hoe die geschiedenis allemaal ontstaan is, dat ga ik jullie besparen, maar ik vond het best geinig om me er even in te verdiepen. Een oer Hollandse traditie die dus eigenlijk helemaal niet Hollands is.

Lees Meer

Moeder, geen leerkracht.

Zucht… Mijn geduld is nu al tot het nulpunt gedaald, dit wordt nog een leuke dag.

Lynn (6) staat om acht uur ’s ochtends al naast mijn bed. “Wanneer gaat de school beginnen mama, eh… ik bedoel juf, want jij bent vandaag juf he? Geen mama.”

Ik heb gister een late dienst gehad en lag pas luttele uren geleden in mijn bed. Mijn hersenen zijn nog niet klaar voor dit level van enthousiasme.

En zo begint dus onze eerste, officiële thuisschool dag.

Lees Meer

Het leed dat zwemdiploma heet

De eerste lessen met Lynn weet ik mij nog goed te herinneren: ik had na afloop haar nagel- en vingerafdrukken in mijn schouders en nek staan.

Het hoort er bij, vooral in ons waterrijke landje: zwemdiploma’s halen. En menn, wat ben ik er klaar mee, dat hele zwem-gedoe. Hoe mensen met drie of meer kinderen het allemaal doen, is mij een raadsel. Ik kan na nummer twee al geen zwembad meer zien!
Je kent ons gezinsmotto onderhand wel: abnormaal is het nieuwe normaal. Bij ons gaat het nooit zoals het moet. Zo ook niet met zwemles dus.

Lees Meer

Dodenherdenking

Dodenherdenking. Een moeilijk concept om te bevatten voor een kleuter. Vooral als je net lekker buiten aan het spelen bent en je abrupt wordt onderbroken om naar binnen te moeten. Gevolg: een hilarische conversatie met een conclusie waar alleen de kleuter de logica van inziet.

Waarom moet ik naar binnen?
-Omdat het dodenherdenking is pop.
Weet niet wat dat is, dodadekking.
-Nee skat, dat klopt, dat is best ingewikkeld.
Maar waarom mag ik niet spelen?
-Omdat het dodenherdenking is, niemand speelt, iedereen is binnen.
Mag ik zien? (Kijkt uit het raam.) Maar waarom dan?

Lees Meer

Gaatjes

Lynn begraaft haar gezicht in mijn kleding en begint te snikken. Nouri vliegt oma in de armen en barst in een huilbui uit. Gut, wat heb ik toch twee helden van kinderen!

Lynn wil oorbellen. Dat wil ze eigenlijk al heel lang. Vanaf het moment dat ze bewust is van het bestaan van het fenomeen, bestudeert ze met regelmaat mijn oren, de gaatjes die erin zitten en de bijbehorende oorbellen. Om vervolgens te vragen of dat pijn doet, gaatjes in je oren maken. Tja, ik ga er niet om liegen: pijnloos is het niet. En tot nu toe was dat voor haar genoeg om zelf geen gaatjes te willen.


Totdat grote broer ineens besloot om oorbellen te nemen. Daarover schreef ik eerder deze blog. Nouri was vastberaden om gaatjes te laten schieten en overtuigde zijn zusje dat het heus niet zo eng was allemaal. In een poging haar over te halen, had hij een compleet plan uitgedacht: hij zou bij de juwelier als eerste gaan en dan zou ze zelf zien dat het wel meeviel. Stoer als hij zichzelf waant, zou dat inderdaad een perfect plan kunnen zijn. Zijn aanpak werkte, want Lynn wilde nu ook. Ze zal wel gedacht hebben: als hij het kan, kan ik het ook!

Lees Meer

Kleuters mogen weer kleuter zijn

“Als je een vis beoordeelt op zijn vaardigheid om in bomen te klimmen, zal hij zichzelf zijn hele leven als een mislukkeling beschouwen.”

Albert Einstein

“Kleuters mogen weer kleuter zijn.” Zo luidt de titel van een bericht van de Algemene Onderwijsbond AOb. Op dit moment is het namelijk zo, dat een kind pas naar groep 3 mag als het zestien letters kent, van 0 naar 20 kan tellen en weer terug en een half uur stil aan een tafeltje kan zitten. Als het daar niet aan kan voldoen, moet het nog maar een jaartje kleuteren.

Lees Meer

Dag luiers!

Zindelijk worden. Het is soms een hele toer! Daar waar de één op een dag besluit geen luier meer om te willen en meteen droog is, kost het bij de ander bloed, zweet, tranen, nat beddengoed en heel veel pyamapants. Geen kind is gelijk. Onze oudste was één van deze laatste categorie, maar onze kleinste? Die had een hele andere motivatie.

Lynn is ’s nachts droog! Trots ben ik, maar ook opgelucht. Het ’s nachts zindelijk krijgen van onze oudste had nogal wat voeten in de aarde en ik was bang voor herhaling.
Want eigenlijk zijn we al een jaar aan het oefenen. Lynn had namelijk al vaker aangegeven zonder luier te willen slapen: “Ik kan wel zonder hoor mama!” Maar iedere keer wanneer we het probeerden, ging het mis. Soms ging het de eerste nacht per ongeluk goed, maar de tweede nacht stond ze steevast zeiknat aan mijn bed! En de derde. En de vierde. En ook al wilde ze zelf liever zonder, van mij moest ze dan weer een luier om. Want na een paar gebroken nachten van bedden verschonen en nachtelijke douchepartijen, had deze mama het wel gehad!

Lees Meer

De kleuter die geen tijd heeft voor school

“Ik moet nog even een huis bouwen mama!”

Onze kids ontbijten ’s morgens altijd aan ‘de bar’ zoals wij dat noemen. Lekker rustig wakker worden met een boterhammetje of een kom melk met cornflakes.
Bij dat ‘rustig wakker worden’ is de tablet niet meer weg te denken. Bij de oudste hebben we dat heel lang uit kunnen stellen en daarna is het langzaam gegroeid. Maar nu hij puber leeftijd bereikt heeft, is geen tablet net zoiets als een geamputeerde arm haha!

Lees Meer

Geheimpje

“Maar jij mag niet in deze tas kijken hoor Nouri, want daar zitten de kadootjes in!”

De middag voorafgaand aan Nouri’s twaalfde verjaardag, heb ik alle kadootjes verzameld op de tafel. Nu Lynn oud genoeg is, vind ik het wel leuk om haar bij het proces te betrekken. Zo leert ze dat kado’s niet uit de lucht komen vallen, maar daadwerkelijk gekocht én ingepakt worden.

Lees Meer

Dat andere kind

Iedere keer wanneer ze een middag gespeeld hebben, zet Lynn thuis een attitude op waar we dagen werk van hebben om die weer de kop in te drukken!

Als ouder vind je natuurlijk dat jouw kind perfect is. Of daar in ieder geval heel dichtbij komt. En tot aan dat ze een jaar of vier zijn, is dat ook zo. Zij zijn dan namelijk nog het product van jóuw opvoeding. Misschien met een vleugje van de oppas en/of opa en oma erbij, maar grotendeels van jou. Ze doen de dingen zoals jij het ze geleerd hebt, of naar het voorbeeld dat jij gegeven hebt.

Lees Meer

Voor de (kleuter)klas

“Taaa-tuuuuuut!” Galmt het door de klas

De juf van mijn kleutertje dacht dat het een goed idee was dat ik voor de klas iets ging vertellen over de trein. Omdat ze het op school over vervoersmiddelen hebben. En omdat ik machinist ben. Buitenkansje natuurlijk!
Maar holy moly, ik nog nooit zo een moeilijke opdracht gekregen! Ik heb al een week lang een ‘writersblock’ en heb geen idee wat ik moet gaan vertellen? Ik bedoel: binnen een middag een krantenartikel schrijven van 1400 woorden? No problem! Maar dit? Wat vertel je in go-des-naam aan een groepje kleuters? En vooral: hoe dan?

Lees Meer

Loebel

Geschokt sla ik mijn hand voor mijn mond, wat heb ik gedaan?

Tijdens de ‘avondspits’ van kids badderen, in de pyjama helpen en op bed brengen, loop ik Lynns slaapkamer in en zie hem meteen: een joekel van een daas! Je weet wel: met van die gekleurde driehoekvleugels, die zo intens gemeen kunnen steken. “Die is voor Bassie!” Denk ik en zonder blikken of blozen pak ik het pak babydoekjes (het eerste dat ik voor handen had) en haal uit.

Lees Meer

Zindelijk

Hoe onhandiger de situatie, hoe mooier het moment om naar de WC te moeten.

istock-474720126-375x2704057728043665584611.jpg

Zindelijk worden… Niet vanzelfsprekend en het levert soms de meest awkward momenten op! Natuurlijk gaat dat hier in dit gezin altijd in het kwadraat!  Lees Meer

Flo

20180102Flo2_120848

Het halve huis in rep en roer: Flo zit op het dak. “Nou en?” Zeggen wij volwassenen schouderophalend. “Die komt vanzelf wel weer beneden.” Maar het duo Diva en Pré-puber is toch lichtelijk in paniek. Lees Meer

Let it go

20160807_154216-013462247883669110676.jpeg

Lynn heeft een nieuw vriendinnetje. Een pop. Voor haar verjaardag gekregen. En niet zomaar een pop, nee, een heuse Elsa! En Elsa kan heel mooi zingen. Niet alleen in de film, maar ook in Lynn’s armen! Want als je op een knopje op de pop haar borst drukt, zingt ze luidkeels “Let it go.” Lees Meer

Oefening baart kunst

Nouri wil graag nog even oefenen voor haar dressuurwedstrijd zaterdag. Omdat het ons thuis ontbreekt aan een daadwerkelijke pony en paardenbak, moeten we iets anders verzinnen. Ik leen van de buurmeisjes verderop wat stoepkrijt (onze was op), zoek een rustig plekje op het schoolplein – die zich aan het eind van onze straat bevind – en vijf minuten later is onze prachtige blauwe bak met roze letters een feit. Er kan geoefend worden! Publiek hebben we ook al, want een aantal buurtbewoners (klein én groot) zijn nieuwsgierig geworden naar wat we allemaal aan het doen zijn.

Lees Meer

Terror Lynn

KiekeboeTerrorNomi

“Er moet wel wat in zitten!” Is een veel gehoorde respons als ik zeg dat we onze handen vol hebben aan onze tweejarige diva. Tuurlijk! Wel wàt ja! Maar in Lynn zit veel meer dan “wel wat”! Man oh man, wat een ontzettende draak kan ze zijn zeg! Lees Meer

Lynn

 

20150506_1513091053996222411229965.jpg

Lieve Lynn, Lynneke, Lynnie, kies maar een koosnaampje. We gebruiken alle drie afkortingen regelmatig!  Hoewel ze technisch gezien niet bepaald korter zijn eigenlijk… Zo hebben we trouwens ook nog “luchtalarmpje” (omdat je wel van je laat horen), “clini-clown” (omdat je zo’n ontzettende pretletter bent) en “spin” (omdat er best een pittig koppie op jou zit en je zeker laat weten wanneer je het ergens niet mee eens bent!). Leuk hoe afkortingen en/of bijnamen vaak spontaan ontstaan! Lees Meer

Gedichtje voor Lynn…

In mijn armen houd ik je voor het eerst tegen me aan
Door mijn lichaam voel ik geluk en warmte gaan
Ik huil, ik lach, ik ben zo blij met jouw eerste levenskreten
Zo’n mooie baby, de pijn van net al bijna weer vergeten
Je vader is trots en lacht met jou op zijn armen
Zijn ogen stralen lief en zacht, dat doet mijn hart verwarmen
Ook je grote zus is trots en blij
Zij heeft vaak over mijn buik gestreeld, háár zusje, dat ben jij!