Dag luiers!

Lang leve de roze hartjes en paarse unicorns!

Zindelijk worden. Het is soms een hele toer! Daar waar de één op een dag besluit geen luier meer om te willen en meteen droog is, kost het bij de ander bloed, zweet, tranen, nat beddengoed en heel veel pyamapants. Geen kind is gelijk. Onze oudste was één van deze laatste categorie, maar onze kleinste? Die had een hele andere motivatie.

IMG_20190115_121450_877

Doorgaan met het lezen van “Dag luiers!”

Geheimpje

“Maar jij mag niet in deze tas kijken hoor Nouri, want daar zitten de kadootjes in!”

heppiebeursday

De middag voorafgaand aan Nouri’s twaalfde verjaardag, heb ik alle kadootjes verzameld op de tafel. Nu Lynn oud genoeg is, vind ik het wel leuk om haar bij het proces te betrekken. Zo leert ze dat kado’s niet uit de lucht komen vallen, maar daadwerkelijk gekocht én ingepakt worden. Doorgaan met het lezen van “Geheimpje”

Dat andere kind

Iedere keer wanneer ze een middag gespeeld hebben, zet Lynn thuis een attitude op waar we dagen werk van hebben om die weer de kop in te drukken!

Als ouder vind je natuurlijk dat jouw kind perfect is. Of daar in ieder geval heel dichtbij komt. En tot aan dat ze een jaar of vier zijn, is dat ook zo. Zij zijn dan namelijk nog het product van jóuw opvoeding. Misschien met een vleugje van de oppas en/of opa en oma erbij, maar grotendeels van jou. Ze doen de dingen zoals jij het ze geleerd hebt, of naar het voorbeeld dat jij gegeven hebt.

allen-taylor-486829-unsplash1286955184361359395.jpg Doorgaan met het lezen van “Dat andere kind”

Voor de (kleuter)klas

“Taaa-tuuuuuut!” Galmt het door de klas

vooroptrein

De juf van mijn kleutertje dacht dat het een goed idee was dat ik voor de klas iets ging vertellen over de trein. Omdat ze het op school over vervoersmiddelen hebben. En omdat ik machinist ben. Buitenkansje natuurlijk!
Maar holy moly, ik nog nooit zo een moeilijke opdracht gekregen! Ik heb al een week lang een ‘writersblock’ en heb geen idee wat ik moet gaan vertellen? Ik bedoel: binnen een middag een krantenartikel schrijven van 1400 woorden? No problem! Maar dit? Wat vertel je in go-des-naam aan een groepje kleuters? En vooral: hoe dan? Doorgaan met het lezen van “Voor de (kleuter)klas”

Loebel

Geschokt sla ik mijn hand voor mijn mond, wat heb ik gedaan?

img_20190206_105752_2506337817676668648513.jpg

Als er een hemel bestaat, dan kom ik er niet meer in…

Tijdens de ‘avondspits’ van kids badderen, in de pyjama helpen en op bed brengen, loop ik Lynns slaapkamer in en zie hem meteen: een joekel van een daas! Je weet wel: met van die gekleurde driehoekvleugels, die zo intens gemeen kunnen steken. “Die is voor Bassie!” Denk ik en zonder blikken of blozen pak ik het pak babydoekjes (het eerste dat ik voor handen had) en haal uit. Doorgaan met het lezen van “Loebel”

Let it go

20160807_154216-013462247883669110676.jpeg

Lynn heeft een nieuw vriendinnetje. Een pop. Voor haar verjaardag gekregen. En niet zomaar een pop, nee, een heuse Elsa! En Elsa kan heel mooi zingen. Niet alleen in de film, maar ook in Lynn’s armen! Want als je op een knopje op de pop haar borst drukt, zingt ze luidkeels “Let it go.” Doorgaan met het lezen van “Let it go”

Zusjes

schoolplein zusjes

Noëlle wil graag nog even oefenen voor haar dressuurwedstrijd zaterdag. Omdat het ons thuis ontbreekt aan een daadwerkelijke pony en paardenbak, moeten we iets anders verzinnen. Ik leen van de buurmeisjes verderop wat stoepkrijt (onze was op), zoek een rustig plekje op het schoolplein – die zich aan het eind van onze straat bevind – en vijf minuten later is onze prachtige blauwe bak met roze letters een feit. Doorgaan met het lezen van “Zusjes”

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑