Daphnes Wereld

Waarom zijn we zo gek op nieuwjaarsvoornemens?

Dit zijn de statistieken:
Een derde van de mensen met nieuwjaarsvoornemens geeft het al op aan het eind van de eerste week van januari.
Ruim de helft houdt het vol tot eind januari voordat ze weer terug slibben in oude patronen.
En slechts negen procent houdt zich een volledig jaar aan hun voorgenomen resolutie.
De rest is niet eens begonnen.

Het ziet er dus niet zo goed uit voor onze nieuwjaarsresoluties. Waarom zijn we er dan toch zo gek op?

De wereld is wat dit onderwerp betreft een beetje verdeeld in twee kampen: de why wait, just start now types. Het type dat vindt dat goede voornemens niet hoeven te wachten tot 1 januari, maar dat je op ieder gewenst moment kan beginnen met je leven beteren. (That would be me!)
En mensen die het fijn vinden om een soort maatschappelijk goedgekeurd moment te nemen om te starten met wat ze dan ook maar willen bereiken.

We realiseren ons eigenlijk niet dat we het hele jaar door al reflecteren op ons leven.
Het hele jaar door blikken we terug naar momenten.
We rumineren over situaties die we liever anders hadden gezien.
We rouwen om gemiste kansen of dingen die ons gepasseerd zijn waarvan we dachten dat die ons toekwamen.
We wensen hetgeen we niet hebben.
Maken ons zorgen om de toekomst, of dat nu onze eigen, directe toekomst is, of de toekomst van deze idiote en chaotische wereld.

Dus we denken al constant na over ons leven en sturen veelal meteen bij wanneer dat noodzakelijk is. We wachten dan niet op 1 januari.
Echter, het gaat op een zeer ongestructureerde manier. Het leven raakt ons lukraak in het gezicht en we hebben geen zeggenschap over hoe, wat en wanneer.

En daarom gaan zoveel mensen goed op 1 januari.
Deze tijd van het jaar is specifiek gemaakt om rust te nemen en te reflecteren. De drukke decembermaand is voorbij en dit is een moment waar ineens alle crazyness van de afgelopen weken tot stilstand komt en we massaal in een soort reflectie gat vallen.

Er is geen magische, geheime, glitter spuitende eenhoornsaus op 1 januari. Het is louter een cultureel moment waarin heel veel mensen reflecteren en zien wat er beter kan in het nieuwe jaar. Een gestructureerd, gepland en maatschappelijk goedgekeurd moment om nieuwe keuzes te maken en jij kunt daar zo instappen, hup, met de meute mee.

We willen teveel

Maar als we dan zo graag dit moment kiezen, waarom falen we dan massaal om onze voornemens vol te houden?

Een van de grootste valkuilen voor onze goede voornemens is dat we de lat veel te hoog leggen. “Vanaf januari ga ik gezonder eten, ik wil minstens tien kilo afvallen, iedere dag naar de sportschool, productiever zijn op mijn werk, dat boek schrijven wat ik wilde én meer tijd met m’n kinderen doorbrengen.”

Echter, je zet jezelf op voor falen wanneer je alles tegelijk wilt verbeteren. Niemand houdt dat vol. Zeker niet op lange termijn!

Vergelijk het met een lopend buffet: je neemt het grootste bord wat je kunt vinden en schept er alles op wat je lekker vindt. En ondanks dat je weet dat jouw maag, die deze enorme hoeveelheid natuurlijk niet gewend is, dit niet kan handelen, eet je toch alles op en ben je teleurgesteld dat je een paar uur later meer dan de helft weer uitkotst boven de plee.

Wat wél helpt: 3 vragen voor 2026

Vamorgen luisterde ik een podcast en daarin werd een drietal vragen besproken die mij aan het denken zetten. Een gesprek tussen Steven Bartlett en Chris Williamson, de nummer 1 en 2 podcasters van de wereld. Ik ben er oprecht van overtuigd dat zelfs al één van deze vragen jouw 2026 op een geheel andere koers kan zetten!

Hier komen ze:

• Wat moet er gebeuren dit jaar wat ervoor zorgt dat ik straks in december 2026 terugkijk en me tevreden voel?
  Voor 2025 was dat voor mij: mijn boek Rood Kapje uitbrengen. Ik kan nu met trots zeggen dat mijn boek is nu overal te koop is. Er gingen al meer dan tweehonderd exemplaren over de toonbank en in 2026 worden dat nog veel meer.
  En hoewel ik soms een tikkieimposter syndrome voel: ik ben nog lang geen Paul van Loon of Carry Slee, bedenk ik me tegelijk dat ik het toch maar geflikt heb! Mijn boek staat er wél gewoon tussen! Hoeveel mensen kunnen dat zeggen?
  

• Hoe moet ik mijn dagen spenderen om op mijn 80^e te zijn veranderd in grumpy old grandpa/grandma, die zich onwijs miserabel voelt en terugkijkt op het leven, wensend dat ik …..
  Voor mij popte er onmiddelijk één ding op: meer bewegen. Ik zit zo lekker achter de PC, te editen, te schrijven, te doomscrollen of Netflixen. Ik zou eigenlijk moeten gaan wandelen. Of yoga-en. Liefst iedere dag. Waarom ik dat verzaak? Pfff, geen energie, geen zin, te comfortabel in mijn bureaustoel.
  Dus als ik geen grumpy old grandma wil worden, dan is dat misschien een goede start!
  
• Als je leven een film was, wat zou het publiek dan nu naar het scherm schreeuwen? Je kent dat moment in de film wel: billenknijpend zit je op de bank: “Watch out! The killer is behind you!” Of de knagende zielenpijn van twee mensen die duidelijk gek op elkaar zijn, maar elkaar steeds weer verkeer begrijpen of mislopen: “Just kiss allready! You’re wasting time!”
  
  “Dude! Zoek ander werk, hier ben je diep ongelukkig! Waarom ga je niet weg? Geef je baas nu eindelijk eens middelvinger en walk the fak away!”
  “Gast! Verlaat je partner! Zie je dan niet hoe jullie elkaar ongelukkig maken?” “Mens! Zeg nou eens een keer nee! Je doet alles voor anderen en niets voor jezelf!”
  
  Wat zouden mensen nu tegen mij gillen vraag ik me af?
  Een paar dingen die me te binnen schieten:
  “Schrijf dat tweede boek, waar wacht je op!”
  “Neem nu eindelijk die stappen eens die je al drie jaar uitstelt maar nog altijd in je hoofd zitten!”
  “Ga lesgeven over fotografie, Photoshop, fantasie en neurodiversiteit! Je kunt het altijd zo mooi vertellen, daar hebben anderen vast ook wat aan!”
  

Conclusie

Goede voornemens zijn wellicht niet voor iedereen weggelegd. Maar eens even lekker reflecteren op je leven, is nooit verkeerd. Op 1 januari, 7 januari, 13 maart, 25 juli of zelfs op 31 december, het maakt niet uit. Stel jezelf regelmatig goede reflectievragen en zie jezelf groeien!

Happy New Year!

Links:

De inspiratie voor deze blog ontstond tijdens het luisteren van deze Amerikaanse podcast.
Diary of a CEO: If you don’t fix this, 2026 is already over. (Opent in Spotify).
Als je geen moeite hebt met de Engelse taal, raad ik je hem ten zeerste aan!

De foto van mij is gemaakt door Jacintha Pelgrum
De foto van de mensen in de bios is een AI stockfoto.