Nachtmerrie…

Het is net een vage maar afschuwelijke droom. Om me heen is allerlei beroering: verpleegsters hollen koortsachtig heen en weer, twee artsen discussiëren op fluistertoon met elkaar terwijl ze bezorgde blikken in de couveuse werpen, verontrustende piepjes en alarmbellen afkomstig van de drie monitoren achter mij klingelen en tingelen om de haverklap. Maar ik hoor en zie het allemaal maar nauwelijks. Ik beleef alles in een waas, mijn wereld is gehuld in een soort grauwe sluier van verdriet en ongeloof en het is net of ik in een duistere nachtmerrie terechtgekomen ben. Apatisch zit ik op een ongemakkelijke kruk naast de couveuse waar alle beroering om te doen is. Ik heb pijn! Spierpijn van de heftige weeën, snijdende pijn in mijn uitgescheurde onderkant en een verlammende pijn in mijn hoofd en hart! Ik kan het allemaal maar nauwelijks bevatten, dit kan toch niet waar zijn?

Maak me alsjeblieft wakker!

Ik staar naar de couveuse voor me. Naar wat daarin ligt. Door de eindeloze stroom tranen zie ik alles wazig, maar tegelijk zie ik meer dan ik wíl zien. Want in die couveuse daar voor mij, daar ligt een bijna dode baby. En het ergste is: het is ónze baby! Onze dochter die nog geen 24 uur geleden ter wereld kwam, ligt daar kwetsbaar en reddeloos in alleen een luier. Haar mooie gezichtje is helemaal ontsierd door de vele pleisters die diverse slangen en draden op hun plaats moeten houden. Boven op haar hoofdje zijn verscheidene naalden in de huid gestoken en eveneens met pleisters vastgezet. Deze naalden zitten via rode draden aan een monitor gekoppeld. Uit haar kleine neusje komen twee immense slangen, waarvan er één gekoppeld is aan een beademingsapparaat, de ander is bedoeld voor de voeding. Haar nog maar zo kleine en broze lijfje is bedekt met allerhande plakkers die de vitale functies moeten registreren en haar beide armpjes zijn vastgebonden aan spalken. De handjes – voor zover zichtbaar – zien er gehavend uit en zitten vol blauwe plekken van mislukte infuus-pogingen. Een infuus dat bijna even groot is als de kleine knuistjes zelf steekt zichtbaar uit beide handjes. Weerzin en machteloosheid boren zich hard een weg in mijn maag en ik wil het wel uitschrééuwen: “Neeeeee!!!! Maak me alsjeblieft wakker! Nu!”

Sennah UMCG 2006

Bereid jullie maar voor…

Een verpleegster komt naar ons toe. Ze stelt zich voor, maar haar naam ben ik meteen alweer vergeten. Ze is dan ook niet de eerste die we een hand schudden vannacht. Kalm en vriendelijk staat ze ons te woord. Ze vraagt hoe het met ons gaat en of we het nog kunnen volhouden. Richard en ik zien er uit als ware zombies na twee nachten niet geslapen te hebben. We proberen zoveel mogelijk op te vangen van de stroom aan informatie die we vervolgens te horen krijgen, maar de vermoeidheid is te groot. Van al die gegevens blijft maar één zin hangen: “Noëlle is heel erg ziek.” Om ons heen is het nog steeds chaotisch: bellen en alarmen blijven eindeloos piepen, haastige verpleegsters die hun best doen om ons meisje in leven te houden. Dan komt de professor bij ons staan.  De professor is een virtuoos als het aankomt op Neonatologie. (Zo hebben wij ons tenminste later vertellen.) Het zal wel… Ik wil gewoon dat hij mijn kind weer beter maakt. Ik wil dat hij zegt: “Het komt wel goed met jullie kindje.”  Maar in plaats daarvan zegt hij: “Jullie Noëlle is heel erg ziek. Eerlijk gezegd had niet gedacht dat ze het tot nu zou halen en op dit moment is het echt ‘touch en go’. Bereid jullie maar voor op het ergste scenario.” Verstomd kijken Richard en ik elkaar aan. Deze woorden snijden ons tot in het diepst van onze ziel en nu dringt het echt tot ons door dat we ons kind aan het verliezen zijn. We breken. Allebei! Naast de couveuse zitten we te janken als kleine kinderen. Zo hadden we het ouderschap niet voorgesteld…

Lees hoe we hier terecht kwamen in: Nachtmerrie… #2

Advertenties

Een gedachte over “Nachtmerrie…

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: