Poepje gaat naar huis

Tja, dat je kind niet zomaar zindelijk is, dat begrijp ik ook wel. Maar in sommige stituaties zit je als ouder wel eens met je handen in je haar. Of met een bed vol poep…
Ja écht! Noëlle is momenteel “in de ban van de poep.” Maar niet alleen de poep, ook het naar de WC gaan in zijn algemeenheid. Ze mag graag doen alsof ze aan het plassen is. “Mama, Sennah passu.” zegt ze dan en ik heb geen andere keus dan haar op de WC te zetten. Je weet nooit of ze écht moet. Maar ze maakt er vervolgens een waar toneelstuk van: ze perst ze als een dolle, inclusief bijbehorende uitdrukkingen, maar er komt niks uit! “Lil niet!” zegt ze dan schouderophalend.
De afgelopen dagen was het warm en hadden we het zwembadje in de tuin gezet. Noëlle speelt heerlijk in haar blote billetjes in de tuin. Dan hoor ik een paniekerig: “Mama!” Noëlle poept!” Ik loop naar haar toe en ja hoor! Midden op het terras: drie dikke keutels! Ik had van tevoren natuurlijk nooit bij het potje stilgestaan, ik ben er geloof ik nog niet helemaal op ingespeeld. Zucht. Ik pak de keutels op met keukenrol en drop ze in de WC waarna ze met militaire eer worden doorgespoeld. Want ja, het is best moeilijk om afscheid te nemen van zo’n mooie productie!
Een dag later. Madame loopt de hele ochtend weer lekker in d’r blote kont. Ze is druk met het zwembad in de weer: erin, eruit, erin, er weer uit. Dat is een mooi spelletje. Dan zet ik voor de zekerheid het potje erbij. Hé dat is interessant! Ze vraagt me om een ‘saddoek’ (zakdoek) en gaat op het potje zitten. “Tsssssstttt” zegt ze dan en doet alsof ze aan het plassen is. Soms kreunt ze er zelfs bij en kijkt ze moeilijk, net of zit ze heel hard te persen. Dan staat ze op, veegt ze haar plasser alsof ze dat al jaren doet en roept: “So, kaaaaar! Noëlle naar de sjee weest” Ze kan het dus wel. In theorie dan. Maar ik ben er nog geen vijf minuten geleden bij vandaan gelopen of ik hoor: “Mama! Pom! (Kom!) Noëlle staat boven op de glijbaan en daar, op de glijbaan dus – ligt ‘ie te glanzen: een fikse keutel! Oh my god, serieus? Dat zeg ik niet hardop, want ik wil haar niet ontmoedigen, maar inwendig vraag ik me af of het ooit wel goed komt. Dus pak ik de keukenrol weer en wordt de poep wederom eervol doorgespoeld.
Vanmorgen rond half acht hoor ik Noëlle: kletsen, zingen, vrolijk zoals iedere morgen als ze wakker wordt. Totdat de klanken veranderen in: ”Oh, sies! Bleeegh, sies! Noëlle hette poept. Mama, pom!” Ik durf bijna niet, maar als ik haar kamer in kom en haar bedje nader wordt mijn vrees werkelijkheid: ze heeft haar luier alvast afgedaan. De keutels rollen door haar bed en alles zit eronder! Want ja, wat is er nu leuker dan WC-tje spelen met échte keutels??? Hmpffff… En wéér gaan we het ritueel af: keutels in de WC (waar ze goffer-de-goffer hóren), billen vegen, handen wassen en doorspoelen. En juist op zo’n lullig moment, dat je eigenlijk van binnen uitermate gefrustreerd bent, kan zo’n hummel je weer volledig inpakken met een kneuterige opmerking. Tijdens het doorspoelen zwaait Noëlle enthousiast haar creatie uit. “Daaaag poepje!!!” En zegt daarna in volle overtuiging tegen mij: “Poepje gaat naar huis!”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: