Gezinsdrama

Met mijn weinig subtiele maat 40 ga ik op één van de kittens staan en voel haar knakken onder mijn voet…

20190612_0914043175838918213640032.jpg

Een klein gezinsdrama voltrok zich hier in huize Kramp vanmorgen… In de drukte van de ‘ochtendspits’, ga ik met mijn weinig subtiele maat 40 op één van de kittens staan! Ik voel haar knakken onder mijn voet! Het arme beestje tolt om d’r eigen as omdat de achterpoortjes het niet meer doen, er zit een knik in het rugje en ze abrubt laat ze al haar ontlasting lopen. Om maar te zwijgen van de kippenvel makende pijnkreten die het beestje uitstoot! De kids zijn compleet in rep roer en zelf ben ik ook niet in staat om mijn cool te bewaren. Huilend bel ik het noodnummer van de dierenarts. Ik kan meteen bij opening om 9:00 uur terecht.

Doemscenario’s

Misselijk ben ik er van! Met een steen in mijn maag rijd ik naar de dierenarts. Het is een ritje van vijftien minuten, maar het voelt als een uur! En de hele weg huil ik. Allerlei doemscenario’s passeren de revue. In het ergste geval is haar ruggengraat vermorzeld, waardoor ze blijvend verlamd is en we haar in moeten laten slapen.
Oh lieve help, hoe vertel ik dat de kinderen? En aan het nieuwe baasje?

Eenmaal bij de dierenarts gaat het inmiddels iets beter met de kleine grijze. De achterpoortjes beginnen weer te bewegen en ook het rugje ziet er normaal uit. De dierenarts stelt vast dat er geen permanente schade is. Ruggenwerveltjes zitten waar ze horen, er is niets gebroken en ook heeft ze goed wat kracht in haar achterpootjes, wat impliceert dat er geen andere schade is. Ze krijgt een spuitje prednison om eventuele zwellingen tegen te gaan en morfine tegen de pijn. Opgelucht vertrek ik huiswaarts. Het schuldgevoel zal nog wel even blijven, maar gelukkig deze keer een happy end. Ik kan weer ademhalen!

Micha

5 gedachten over “Gezinsdrama

Voeg uw reactie toe

  1. Arm beestje dat is schrikken zeg .
    Fijn dat het toch al weer wat beter gaat.
    Soms heb he het gewoon niet in de gaten met die ukkies dan staan ze plotseling naast of achter je.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja dat klopt! Ik struikel ook vaak genoeg over de volwassen katten hier, maar daar kun je niet echt OP gaan staan… De dierenarts zei ook al dat het regelmatig voorkomt, maar goed, dat maakt mijn schuldgevoel er niet minder om haha! Ach, volgend jaar lachen we erom!

      Like

  2. Gelukkig dat het allemaal mee viel, dat was vanmiddag het eerste wat ik hoorde. Ik begrijp je schuldgevoel maar die kleintjes zijn vaak snel en onvoorspelbaar. Ik weet wel zeker dat je dit nooit weer gebeurd. Maar wauw dit is ook een mooie kitten.

    Liked by 1 persoon

    1. Ach, ze zijn allemaal zo mooi en schattig! Echt! En natuurlijk ging het per ongeluk, maar dat maakt het schuldgevoel niet minder… Maar ik ben blij dat het goed afliep en idd: dit overkomt me écht niet weer!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: