Verjaardag

De middag voorafgaand aan Nouri’s twaalfde verjaardag, heb ik alle kadootjes verzameld op de tafel. Nu Lynn oud genoeg is, vind ik het wel leuk om haar bij het proces te betrekken. Zo leert ze dat kado’s niet uit de lucht komen vallen, maar daadwerkelijk gekocht én ingepakt worden.

Inpakken

Lynn komt eerder uit school dan Nouri en dat komt nu heel goed uit! Enthousiast pakken we samen de kado’s in. Ik doe de meest kwetsbare dingen en Lynn laat ik lekker modderen met het overige spul. Dat is al een uitdaging op zich, want inpakken komt best wel precies en ik betrap mezelf er op dat ik moeite heb om het uit handen te geven. (Het moet wel MOOI ingepakt, toch?) Aan de andere kant zie ik de charme wel in van een verfrommeld stuk inpakpapier, dat met niet minder dan vijftig stukjes plakband bijeen wordt gehouden. (En zelfs dan nog niet alles verhult.) Ik vind het eigenlijk best schattig! Bovendien is het resultaat met bloed, zweet en tong uit de mond behaald, dus wie ben ik om het dan af te keuren? Nouri zal de humor er ook wel van inzien.

Verstoppen

Vervolgens maken we een kaart die iets met inimini-glitter-twaalfjes behelst die ingeplakt moeten worden (acuut spijt van deze keuze). Lynn krabbelt haar naam erop en ik laat mijn nieuw verworven handletter kunsten los op de enveloppe. En dan zijn we klaar! “Maar nu nog een verstop plek vinden, want Nouri mag het nog niet zien.” Fluister ik stiekempjes tegen Lynn, alsof Nouri het überhaupt zou kunnen horen. Lynn begint te giechelen en rent gelijk met één van de kadootjes naar de plantenbak om het daar in de modder te deponeren. “Nee joh, niet verstoppen als paaseitjes! Ik bedoel dat we een plekje moeten vinden, zodat Nouri ze niet ziet als hij thuiskomt.” Kleutertje denkt eerst even na, maar komt al gauw op dreef en vindt vervolgens allerlei niet haalbare verstop plekjes. Maar na een tijdje komen we er toch uit. We besluiten om de kado’s in de kast, in Nouri’s sporttas te verstoppen. Die heeft hij toch donderdag pas weer nodig en komt daar voor die tijd heus niet in! Zo gezegd zo gedaan.

Verklappen

Een uur later komt de taxi aangereden en Lynn gilt hysterisch: “Nouri is thuis! Niet verklappen he!” Nee joh, drama-queen! Doe maar rustig. Echter, Nouri heeft nog niet eens beide voeten binnen de deur, of Lynn springt voor de kastdeur met haar armen gespreid alsof ze van plan is die met haar leven te verdedigen! “Jij mag hier niet komen!” Roept ze de inmiddels stomverbaasde Nouri toe. Die kijkt me vragend aan en ik antwoord met een gebaar bij mijn voorhoofd, die impliceert dat Lynn ze niet allemaal op een rijtje heeft. Vervolgens leg ik haar uit dat Nouri heus in de kast mag komen. (We hadden de kadootjes immers verstopt?) Daar moet ze eerst weer over nadenken, maar uiteindelijk valt het kwartje. Of althans, dat dacht ik, tot ze er doodleuk achteraan zegt: “Maar jij mag niét in deze tas kijken hoor Nouri, want daar zitten de kadootjes in!” Oh my god! Serieus Lynn?

Nouri’s oogjes beginnen meteen te vonkelen. “Oh écht?” Checkt hij voor de zekerheid. Ik schud mijn hoofd en zucht. Ik zal de diva nog eens deelgenoot maken van een dergelijk complot. Nu eerst maar weer op zoek naar een nieuwe verstop plek!

Gefeliciteerd kanjer

Gelukkig mag dat vandaag de verjaardagspret niet drukken!

Happy B-day lieve grote kanjer van mama! Wij zijn trots op alles wat je bent, wie je bent en vooral hóe je bent! Lof joe!

heppiebeursday

*** Ter bescherming van mijn kinderen en hun recht op privacy zijn hun namen aangepast. ***

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: