Vrijheid

zolderraam__kastanjeboom_anne_frank_stichting_2010_fotograaf_cris_toala_olivares.jpg__1536x1536_q85_subject_location-2769,1455_subsampling-2

Normaliter kan ik het zelf allemaal heel mooi vertellen. Maar soms vertelt iemand anders het zó mooi, dat ik me daar alleen maar bij aan kan sluiten! Dit zijn de woorden van mijn Facebook vriendin Gera de Jong en ik heb er niets aan toe te voegen. Ik vond het zo mooi verwoord, dat ik ze graag via Daphnes Wereld een platform geef.

75 jaar

In het jaar waarin we herdenken en vieren dat we al 75 jaar in een vrij land leven, worden we vanwege het coronavirus beperkt in onze vrijheid. Een beperking in vrijheid omdat deze een bedreiging is voor de volksgezondheid. We zitten veelal thuis en het sociale en economische leven ligt voor een groot deel stil. Dagelijks worden we in meer of mindere mate geconfronteerd met de impact die dit heeft op ons leven.
Het is onwerkelijk…

Vandaag 4 mei herdenken we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en staan we stil de offers die zij hebben gebracht voor onze vrijheid.
De afgelopen dagen heb ik vaak gedacht aan Anne Frank en hoe zij zich gevoeld moet hebben. Ondergedoken in een achterhuis – niet eens haar eigen huis – aan de Prinsengracht 263 in Amsterdam. In de ruim twee jaar dat Anne Frank in het achterhuis zat ondergedoken schreef ze over haar verlangen naar vrijheid en de natuur. Het kleine beetje daglicht dat Anne had, kwam via het zolderraam van het achterhuis waar ze de lucht, de vogels en de beroemde kastanjeboom kon zien.

Vogelkooi

Als een vogel in een kooi zat Anne gevangen op haar kamer van 5.05 x 2.09 die ze deelde met Fritz Pfeffer. Stel je eens voor, 2 jaar lang ondergedoken, geen buitenlucht, weinig ruimte en geen privacy. Je kunt je voorstellen hoe groot de impact moet zijn geweest.
Anne schreef in haar dagboek over haar verlangen naar de natuur. Ze vond troost bij het zien van een stukje blauwe lucht, de meeuwen die ze vanuit het zolderraam observeerde en de kastanjeboom die zo belangrijk voor haar was. Haar vader vertelde daar later over dat Anne zich nooit zo interesseerde voor de natuur, maar doordat ze gevangen zat kreeg ze er oog voor, sterker nog de gedachte en het zien van de natuur gaf haar troost.

In deze tijd van corona kunnen we ons een heel klein beetje voorstellen hoe die periode van onderduiken voor Anne en haar familie moet zijn geweest. Nu we bijna 2 maanden in een intelligente lockdown zitten ervaren we de impact van de maatregelen en de beperkingen. Verlangen we net als Anne naar vrijheid, terwijl we vergeleken met Anne nog zoveel vrijheden hebben, ook nu.

Belangrijk

Door de huidige crisis zien ook wij weer wat echt belangrijk is en verlangen daar meer dan ooit naar. Via het raam is er contact met een vader een moeder, opa of oma in het verpleeghuis, verlangend naar echt contact zonder een raam er tussen.
Als ik buiten loop met de hond merk ik, dat ik meer geniet van het buiten zijn en voordat ik naar binnen ga, adem ik nog wat extra buitenlucht in.
Dankbaar dat we in een vrij land wonen.
En wij, ook nu, nog steeds naar buiten mogen.

Met het vertrouwen en de hoop dat deze moeilijke periode over gaat, sta ik vandaag stil en herdenk ik, opdat wij nooit vergeten.

En morgen op bevrijdingsdag ben ik exra dankbaar voor onze zwaarbevochten vrijheid.

zolderraam__kastanjeboom_anne_frank_stichting_2010_fotograaf_cris_toala_olivares.jpg__1536x1536_q85_subject_location-2769,1455_subsampling-2
Blik op de kastanjeboom vanuit het zolderraam. Foto is gemaakt in 2010. Fotocollectie Anne Frank Stichting, Amsterdam / foto Cris Toala Olivares

Een gedachte over “Vrijheid

Voeg uw reactie toe

  1. Lieve Daphne ,zeker in deze tijd,is het bijzonder,dat wij met elkaar,kunnen genieten van de kleinste mooie en lieve dingen.Het voorjaar brengt steeds weer nieuwe verrassingen in de natuur en mens.Het dankbare gevoel,dat de bevrijding ook door opa Jan,in zijn verzet in Friesland dit mogelijk heeft  gemaakt.De spanningen ,die je als kind zeker gevoeld hebt, is maar een klein deeltje van wat Anne heeft mee gemaakt.Maar ik kan mee voelen dat velen,zoals Anne,de kleinste mooie momenten,hierover heeft kunnen schrijven.Dat gevoel krijg je ook,als je in de natuur loopt en dankbaar kunt zeggen,;” dank je lieve God en schepper, dat ik ogen heb om te zien en oren heb om te horen,wat moeder natuur ons aanreikt.” Deze corona periode,is donuts,vergeleken met ” 1940/ 45.” Hier komen we zeker met zijn allen doorheen.Dank je Daphne dat je het berichtje zo mooi hebt door gestuurd. Hier kunnen we wat mee.Een goede verstaander heeft een half woord nodig.Liefs van je tante Greet.  Love you.💖Verzonden vanaf mijn Samsung Galaxy-smartphone.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: