Stel je eens voor,
2 jaar lang ondergedoken, geen buitenlucht, weinig ruimte en geen privacy.
In het jaar waarin we herdenken en vieren dat we al 75 jaar in een vrij land leven, worden we vanwege het coronavirus beperkt in onze vrijheid. Een beperking in vrijheid omdat deze een bedreiging is voor de volksgezondheid. We zitten veelal thuis en het sociale en economische leven ligt voor een groot deel stil. Dagelijks worden we in meer of mindere mate geconfronteerd met de impact die dit heeft op ons leven. Het is onwerkelijkโฆ
Gevangen
Vandaag 4 mei herdenken we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en staan we stil de offers die zij hebben gebracht voor onze vrijheid.
De afgelopen dagen heb ik vaak gedacht aan Anne Frank en hoe zij zich gevoeld moet hebben. Ondergedoken in een achterhuis – niet eens haar eigen huis – aan de Prinsengracht 263 in Amsterdam. In de ruim twee jaar dat Anne Frank in het achterhuis zat ondergedoken schreef ze over haar verlangen naar vrijheid en de natuur. Het kleine beetje daglicht dat Anne had, kwam via het zolderraam van het achterhuis waar ze de lucht, de vogels en de beroemde kastanjeboom kon zien.
Als een vogel in een kooi zat Anne gevangen op haar kamer van 5.05 x 2.09 die ze deelde met Fritz Pfeffer. Stel je eens voor, 2 jaar lang ondergedoken, geen buitenlucht, weinig ruimte en geen privacy. Je kunt je voorstellen hoe groot de impact moet zijn geweest.
Anne schreef in haar dagboek over haar verlangen naar de natuur. Ze vond troost bij het zien van een stukje blauwe lucht, de meeuwen die ze vanuit het zolderraam observeerde en de kastanjeboom die zo belangrijk voor haar was. Haar vader vertelde daar later over dat Anne zich nooit zo interesseerde voor de natuur, maar doordat ze gevangen zat kreeg ze er oog voor, sterker nog de gedachte en het zien van de natuur gaf haar troost.
In deze tijd van corona kunnen we ons een heel klein beetje voorstellen hoe die periode van onderduiken voor Anne en haar familie moet zijn geweest. Nu we bijna 2 maanden in een intelligente lockdown zitten ervaren we de impact van de maatregelen en de beperkingen. Verlangen we net als Anne naar vrijheid, terwijl we vergeleken met Anne nog zoveel vrijheden hebben, ook nu.
Belangrijk
Door de huidige crisis zien ook wij weer wat echt belangrijk is en verlangen daar meer dan ooit naar. Via het raam is er contact met een vader een moeder, opa of oma in het verpleeghuis, verlangend naar echt contact zonder een raam er tussen.
Als ik buiten loop met de hond merk ik, dat ik meer geniet van het buiten zijn en voordat ik naar binnen ga, adem ik nog wat extra buitenlucht in.
Dankbaar dat we in een vrij land wonen.
En wij, ook nu, nog steeds naar buiten mogen.
Met het vertrouwen en de hoop dat deze moeilijke periode over gaat, sta ik vandaag stil en herdenk ik, opdat wij nooit vergeten.
En morgen op bevrijdingsdag ben ik exra dankbaar voor onze zwaarbevochten vrijheid.
Normaliter kan ik het zelf allemaal heel mooi vertellen. Maar soms vertelt iemand anders het zรณ mooi, dat ik me daar alleen maar bij aan kan sluiten! Dit zijn de woorden van mijn Facebook vriendin Gera de Jong en ik heb er niets aan toe te voegen. Ik vond het zo mooi verwoord, dat ik ze graag via Daphnes Wereld een platform geef.
Daphnes Wereld 
Leave a comment