-
Continue reading →: Ik kan hem wel vermóórden!Mijn maag draait om, het bloed zakt uit mijn hoofd en ik moet een schreeuw van afschuw bedwingen. Ik zie die stomme kop van hem nog steeds voor me: die zogenaamd olijke arts op de eerste hulp. De arts die mijn Noëlle met gebroken spaakbeen en ellepijp maande om zich…
-
Continue reading →: Spin terreur!
Ik ren naar haar kamer en deed ik direct het volle licht aan. Ik trof – opgekruld in het uiterste hoekje van het voeteneinde – een huilend, ineengedoken propje kind aan.
-
Continue reading →: Poepje gaat naar huisDaar, op de glijbaan, ligt ‘ie te glanzen: een fikse keutel! Tja, dat je kind niet zomaar zindelijk is, dat begrijp ik ook wel. Maar in sommige stituaties zit je als ouder wel eens met je handen in je haar. Of met een bed vol poep…
-
Continue reading →: Toen ik jou voor het laatst zag…Verbijsterd kijk ik in de hoorn van de telefoon, alsof daar enige uitleg in te vinden is voor deze onverteerbare boodschap. Mijn zus vertelt me dat papa de ambulance in gereden wordt en ze naar het ziekenhuis vertrekken. Haar laatste woorden resoneren in mijn hoofd: “Het ziet er niet goed…
-
Continue reading →: Tranen
Je kunt tranen storten, omdat hij is heengegaan Of je kunt glimlachen omdat hij heeft geleefd. Je kunt je ogen sluiten en wensen dat hij terug zal komen, Of je kunt je ogen openen en zien wat hij heeft nagelaten. Je hart kan leeg zijn, omdat je hem niet kunt…

