Foute kersttruiendag

Nee hoor, ik probeer helemáál niet mijn schuldgevoel af te kopen, maar foute kersttruiendag heeft opeens wel iets, zo besluit ik…

20190205_2215297536680690101296418.jpg

Met z’n drieën zitten we in de auto: Nouri, Lynn en ik. We zijn onderweg naar de tandarts. Niet mijn meest favoriete plek om naar toe te rijden, maar ja, ik zal toch een goed voorbeeld moeten geven als ik wil dat mijn kinderen het later beter doen dan ik. Ik heb namelijk een behoorlijke tandartsfobie en het kost me altijd ontzettend veel moeite om dat niet door te laten schemeren naar mijn kinderen.

Toch ben ik vrolijk. Ik heb zin in vandaag! Als we straks bij de tandarts vandaan komen, gaan we met zijn drieën even lekker shoppen. Het feit dat onze tandarts gevestigd is in de binnenstad, is parkeer-technisch gezien niet altijd handig, maar wel een verdomd goed excuus om het tandartsleed te verzachten met een goede portie pity shopping.

Kerstliedjes

Op de heenweg praat de oudste honderduit over school en kerst. Dit is een intensieve tijd voor hem als autist en hoewel hij heel veel van kerst houdt en de gezelligheid daaromheen, heeft hij moeite om het allemaal te verwerken. Vandaar ook het onophoudelijke geklets.

Hij vertelt over zijn klas, hoe meester een YouTube kanaal heeft gemaakt met alleen maar kerstliedjes en hoe ze die regelmatig opzetten in de klas. Gezellig vind hij het en hij heeft dan ook de complete lijst overgenomen in zijn Spotify account. Dankjewel meester, voor het feit dat ik de komende autoritten opgescheept zit met Last Christmas, We all stand together (je weet wel, met die kikkers) en Do they know it’s christmas time. Die dan snoeihard gedraaid worden, tegelijk met het ononderbroken gewauwel van mijn oudste. Gek genoeg geeft dat dan weer geen overprikkeling bij hem. In tegenstelling tot mezelf: knettergek wordt er van en ik ben dan ook blij wanneer we de parkeergarage inrijden. “Mama moet zich even concentreren hoor.” Zeg ik en druk de radio uit.

Foute kersttruiendag

Ondertussen ratelt Nouri gewoon door. “Mam, vrijdag is het foute kersttruiendag, wist je dat? Ik antwoord bevestigend en besef direct waar dit gesprek naar toe gaat. “Meester doet vrijdag een foute kersttrui aan.” Vervolgd hij. “Ryan, Esther, Mike en Jesse ook. Ik wil er ook wel eentje aan, maar ik heb geen foute kersttrui.” En daarmee is de hint gegeven. Hij vraagt er niet om, maar probeert wél te sturen. Ik grinnik inwendig: goede poging jongen! Maar ik ga er niet in mee. Al zoekend naar een parkeerplaats in de drukke parkeergarage, steek ik een ik-ben-tegen preek af. Over hoe – voor het goede doel of niet – de commercie hier enorm van profiteert en ik absoluut niet van plan ben om daaraan mee te doen. Bovendien, wat moet je eigenlijk met zo’n stomme trui? Die trek je maar één keer in het jaar aan! Nee hoor, als je zo graag een kersttrui wilt, dan koop je die maar van je eigen spaarcen…. En dan ineens een harde klap! Het duurt even eer mijn brein beseft wat er aan de hand is, maar dan dringt het door: zojuist is een andere auto bij ons de zijkant ingereden. Geschrokken kijk ik om me heen, iedereen ongedeerd? Nouri huilt, Lynn is alleen maar verbaasd. Maar we zijn nog heel.

Afkopen

De tegenpartij is minstens zo overdonderd als ik. We hebben elkaar totáál over het hoofd gezien. Hoe hebben we dit gehad? Zij komt van rechts zie ik nu, maar rijdt in een zwarte auto zonder verlichting, iets dat in een donkere parkeergarage niet echt handig is en wellicht de reden waarom ik haar niet zag. De schuldvraag is echter nu even niet van belang, de afhandeling wel. Gelukkig zijn we beide kalm, welwillend en niet verwijtend naar elkaar. We hebben maar één doel: een snelle en goede afwikkeling.

Ruim een half uur later kom ik voor het eerst in mijn leven bij de tandarts met het gevoel dat in de tandartsstoel zitten zo erg nog niet is. Gelukkig zijn de kinderen inmiddels ook een beetje van de schrik bekomen. Na de tandartscontrole duiken we ‘gezellig’ de winkels in. Doel nummer één? Een hele leuke, foute kersttrui scoren! Mijn preek van zojuist ingeslikt en al mijn principes overboord gegooid. Nee hoor, ik probeer helemáál niet mijn schuldgevoel af te kopen, maar foute kersttruiendag heeft opeens wel iets, zo besluit ik…

20181213_215106-01

Klik hier om de column op Famme.nl te lezen.

*** Ter bescherming van mijn kinderen en hun recht op privacy zijn hun namen aangepast. ***

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: