Daphnes Wereld

Als we de statistieken mogen geloven, werken nieuwjaarsresoluties nauwelijks. Waarom blijven we er dan toch elk jaar massaal aan beginnen?

Een boek uitgeven betekent eindeloos keuzes maken. Maar bij één beslissing ging ik volledig tegen het advies van mijn uitgever in.

Wat doe je als je al je hele leven droomt van een boekcontract – en je mist het telefoontje waarin die droom werkelijkheid wordt?

In deze blog lees je hoe een klein zaadje uitgroeide tot een boekcontract en waarom dat méér emotionele impact heeft dan je misschien denkt.

En toen stokte mijn adem. Verbijsterd las ik zijn volledige naam.Nee, dit kán niet…

Ze béét me gewoon! Ik zag het geeneens aankomen. Het ene moment stond ik Jolene – het paard waar ik deze avond op zou rijden – lekker te borstelen en het volgende moment stonden haar tanden in mijn arm. Meteen voelde ik ze prikken: de tranen achter mijn ogen.

Velen leefden vorige week met ons mee via de stories op Insta. Lynn kwam in het ziekenhuis terecht en maakte nogal een reis. Over hoe ik deze reis samen met haar beleefde. Spoedeisende Hulp

Afgelopen maand nam ik een beslissing voor mezelf: “Ik ga weer op paardrijles.” Midlife crisis? Misschien kun je het zo noemen ja. Maar als mijn burnout mij één ding geleerd heeft, dan is het om meer dingen te doen waar ik blij van wordt. En dit is er eentje. Paardrijles op mijn 46e… Heb ik… Read more: Midlife crisis of eindelijk mezelf? Welke les ik leerde dankzij mijn Burnout.

Dat rekenen heeft ze niet nodig joh, Lynn gaat toch naar de toneelschool! De laatste dag van de zomervakantie. Morgen begint het nieuwe schooljaar . Voor Lynn is groep vier een afgesloten hoofdstuk en dit jaar begint ze in groep vijf. Logisch, zou je zeggen. Maar dat is het toch niet helemaal. Want ook al… Read more: (Geen) Hoogvlieger

Het startsein klonk. Trappelende hoeven. Het geluid van rupsbanden die in beweging kwamen. Vier paarden links en vier rechts van de trailer trokken uit volle macht de maar liefst twaalf ton wegende combinatie de zee in. De enorme spierkracht. De gretigheid. De hoge golven en opspattend water. En toen… Ik herinner me het nog goed:… Read more: De paarden van Ameland en hun tragische geschiedenis

Ik zet Nouri gewoon op de foto gewoon zoals hij is. En net als iedere trotse moeder deel ik die foto op Facebook. Maar blijkbaar zit er dus verschil in wat je mag posten als je geen ‘Bleu Band’ gezin bent. “Ik zou die foto van facebook halen hoor, want dit is sneu voor Nouri.”Kreeg… Read more: Het stigma rond obesitas

En daar stond ik in niets anders dan mijn BH en string, heel hard mijn best te doen om niet door de grond te zakken. Echter, na zijn woorden: “Graag nu even met de rug naar mij toe draaien en voorover bukken.” was er geen redden meer aan. Dieper in die vloer kon ik niet… Read more: Waarom je nooit in een zomerjurkje naar een medische keuring moet gaan…

♡ Wat heb jij leuk haar!♡ Ik heb genoten van jouw aanwezigheid vandaag. ♡ Je bent echt een goede vriend(in). ♡ Zo fijn dat je een luisterend oor voor me had toen ik even moest ventileren. Vandaag is het Nationale complimenten Dag. Ik hoor je denken: “Is daar een speciale dag voor nodig dan?” Blijkbaar… Read more: Complimenten Dag

“Lief dagboek, vandaag heb ik…”Ik weet het: je grinnikt nu al, nietwaar? Maar wist je dat een dagboek bijhouden (ook wel journaling genoemd) enorme voordelen heeft voor je geestelijke gezondheid? Als je net als mij bent en vroeger ook een dagboek bijhield, dan heb bij het lezen van het woord ‘dagboek’ vast een plaatje in… Read more: 5 Verrassende gezondheidsvoordelen van een dagboek bijhouden

Erg raar, wanneer het voelt alsof iemand je strot dichtknijpt, maar je gewoon helemaal alleen bent. Dat je naar adem hapt, maar geen lucht binnen krijgt. Dat je hart gonst in je borstkas, het zweet je uitbreekt, en je probeert diep in te ademen maar het net is of iets je luchtpijp blokkeert.

Een goed begin is het halve werk zeggen ze wel eens. En zo wilde ik 2020 goed beginnen. Meer sporten was mijn queste. Omdat ik ook geen twintig meer ben. Omdat op mijn leeftijd de zwaartekracht begint werken. Omdat mijn longen op mijn tenen liggen als ik eens twee trappen op ren. En omdat ik… Read more: Almost Fitgirl

Ras chaoot. Dat ben ik. Altijd al geweest en dat zal ook nooit veranderen. In mijn hoofd woedt altijd een constante storm aan gedachten, ideeën, dromen en to do’s die als ferme tornado door mijn brein raast. En dat de hele dag door. Probeer daar maar eens orde (of rust) in te vinden. Mijn manier… Read more: Dagboek van een ras chaoot

“Ik ben toch geen echte man? Ik heb geen piemel, dus wie wil mij nou?” Zij is een hij “Wat ik aan het doen ben” vraag Facebook. Ik heb de neiging om er gewoon op te zetten wat ik daadwerkelijk aan het doen ben, maar ik vrees dat ik mijn puber daarmee gigantisch in verlegenheid… Read more: Piemel shoppen en vriendinnetjes

Niemand die verwachtte dat één of ander mysterieus virus ergens in een vaag stadje in China alles zou doen veranderen. Het jaar 2020… Het was het meest bizarre jaar dat ik ooit heb meegemaakt. En wij hebben best wat gekke dingen meegemaakt in ons leven. In januari leek het nog zo lekker onbezorgd: we vierden… Read more: Dáááááág 2020

Ponykamp, de enige plek waar je ‘s ochtends onverwacht een klein pony’tje luisterend naar de naam Fabiola in je tent vindt. Het is in De Tike en omstreken een fenomeen: ponykamp van Stal De Boer. Zoals ik al eens eerder in een andere blog heb uitgelegd, is Wiepkje ooit begonnen met haar eigen dochter les… Read more: Ponykamp

Luttele seconden sta ik verstandeloos aan de grond genageld. Dit had ik zó niet aan zien komen! Een late trein vanuit Roodeschool. Ik stop in Warffum, één van de vele tussenliggende stations. De enige persoon die daar staat is een jonge knul van – zo schat ik – een jaar of vijfentwintig. Meestal heeft de… Read more: Een late trein…

Onze Lynn. Ze is een bijzonder kind. Bijzonder vrolijk, bijzonder optimistisch met bijzonder veel energie. Ook met een bijzondere portie doorzettingsvermogen. Deze dame kan vijwel alles. Tenminste, alles wat ze wíl kunnen. Alles waar ze haar zinnen op gezet heeft. Aankleden Zo was ze nog maar 13 maanden toen ze zelf haar sokken aan kon… Read more: Jaartje over

Hoe blij ben je ben je dan? Wanneer je drie jaar lang op de wachtlijst hebt gestaan voor een plekje in de paardrijles van Wiepkje en dan ein-de-lijk de dag is aangebroken dat het daadwerkelijk gaat gebeuren? Nou, heel blij. Maar ook heel erg gespannen. Nouri Toen Nouri dezelfde leeftijd had als Lynn nu, kwamen… Read more: Van diva tot amazone

Stel je eens voor, 2 jaar lang ondergedoken, geen buitenlucht, weinig ruimte en geen privacy. In het jaar waarin we herdenken en vieren dat we al 75 jaar in een vrij land leven, worden we vanwege het coronavirus beperkt in onze vrijheid. Een beperking in vrijheid omdat deze een bedreiging is voor de volksgezondheid. We… Read more: Vrijheid

Voet in mijn maag? Been there. Elleboog in mijn tiet? Done that! Oh wat verlang ik naar de pré-corona tijd dat de kids een weekendje naar opa en oma konden. En met kids bedoel ik eigenlijk meer onze diva. Hoe sneu het ook klinkt, wat hebben we af en toe een break nodig van deze… Read more: Lynn, de wervelwind

Ineens zit ik rechtop in bed: fuck! Paaseieren vergeten te verstoppen! Pasen. Was dat niet een kerkelijk feest? Obstinate trut die ik ben, heb ik dus geen flauw idee hoe het oorspronkelijke verhaal ook alweer ging en om eerlijk te zijn, vind ik dat ook helemaal niet interessant.  Wat ik wél leuk vind is de… Read more: Pasen 2020

Zucht… Mijn geduld is nu al tot het nulpunt gedaald, dit wordt nog een leuke dag. Lynn (6) staat om acht uur ‘s ochtends al naast mijn bed. “Wanneer gaat de school beginnen mama, eh… ik bedoel juf, want jij bent vandaag juf he? Geen mama.” Ik heb gister een late dienst gehad en lag… Read more: Moeder, geen leerkracht.

Noem me een loedermoeder, maar het moment van de dag dat het laatste kind ‘s ochtends de deur uitloopt, om pas na de middag weer thuis te komen, is normaliter de highlight van mijn ochtend! En toen ging de wereld op slot. En ja ik was één van de vele sceptici: “Ach, vast een hoop… Read more: Lock down

En nu dit kind deze bikkelharde strijd heeft geleverd, met een boven verwachting prachtig resultaat, beweert de gemeente dat hij geen hulpmiddelen meer nodig heeft. Kennelijk gaan ze ervan uit dat nu hij naar het praktijkonderwijs gaat, hij ineens geen hersenbeschadiging meer heeft ofzo. Al vanaf september gaat Nouri naar het voortgezet praktijk onderwijs. Komende… Read more: Lang leve de fucking bureaucratie

Ik kan bijna niet geloven dat ik er tussen sta. De wereldwijven is een geweldig platform boordevol échte verhalen over hele bijzondere mensen. Onlangs schreef ik een post op Facebook. Zo uit de losse hand. Soms heb ik van die ingevingen waar ik eigenlijk meer mee zou moeten doen, maar dat blijft er vaak bij.… Read more: Gastblog De Wereldwijven

De eerste lessen met Lynn weet ik mij nog goed te herinneren: ik had na afloop haar nagel- en vingerafdrukken in mijn schouders en nek staan. Het hoort er bij, vooral in ons waterrijke landje: zwemdiploma’s halen. En menn, wat ben ik er klaar mee, dat hele zwem-gedoe. Hoe mensen met drie of meer kinderen… Read more: Het leed dat zwemdiploma heet

De eerste de beste die nu nog eens durft te zeggen dat transgender zijn een hype is (ja, dat wordt écht gezegd!), die krijgt een high five. Met een vuist. In het gezicht! Gister heb je kunnen lezen over de aanloop naar dé grote dag. (Klik hier). De dag dat we eindelijk de toestemming zullen… Read more: Milestone, deel 2

Wat normaal is voor de spin, is chaos voor de vlieg. Dus het is maar net door wiens ogen je kijkt. Soms heb je dat: je loopt tegen een muur op. In dit specifieke geval een muur van bureaucratie. En wat je ook probeert, hoe hard je ook vecht of met welke kracht, je blijft… Read more: Milestone

Alle diepe dalen die we (hebben) moeten doorstaan, maken dat de pieken des te mooier zijn In het nieuws Het was het jaar van de brand in Scheveningen. Wat als een nieuwjaars vreugdevuur begon, eindigde in een gevaarlijke vonkenregen en inferno. Maar Scheveningen was niet de enige rampzalige brand: in Frankrijk brak er tijdens restauratiewerkzaamheden… Read more: 2019 in vogelvlucht

Ik heb me voorgenomen om niet te gaan huilen, want een jankende moeder in de klas is zó niet cool. Paarse Vrijdag. Een term die we hier in Nederland sinds 2010 kennen. Paarse Vrijdag is een dag waarop scholieren en studenten door het dragen van de kleur paars op school hun solidariteit kunnen tonen met… Read more: Paarse vrijdag

Ik heb dat arme kind al die jaren opgescheept met een kamer waar hij zich nooit in thuis heeft gevoeld. Toen ik zwanger was van Lynn, moest Nouri zijn kamer afstaan omdat we daar de babykamer wilden hebben. No worries; dat was voor Nouri geen degradatie, maar een upgrade. Hij mocht namelijk op zolder gaan… Read more: Make over: tienerkamer

Waarom heeft Nouri altijd dit soort tegenslagen?Hij doet toch niets verkeerd? Hij bestáát alleen maar! Onze Nouri. Het is zo’n heerlijk kind! Innemend, zachtaardig, oprecht, attent, charmant, meelevend, hulpvaardig, joviaal, liefhebbend en boordevol humor. En juist daarom heb ik als moeder er enorm veel moeite mee dat die jongen niets, maar dan ook níets kado… Read more: Niets kado…

Misschien heb je er iets van mee gekregen? Mijn bikini verhaal? Of beter gezegd: bikinigate. Nee? Nou, prepare for a hell of a ride! Want uiteraard gaat ook zoiets simpels als een bikini bestellen op zijn Daphnes! Verliefd Onze vakantie begon voor mij dit jaar met de aanschaf van een nieuwe bikini. Of beter gezegd:… Read more: Bikinigate

Trappelend, alsof ze weg wilde rennen maar niet van haar plaats kon komen, stond ze gillend aan de vijver rand met dat belachelijk kleine goudvissen netje, waarin ontzaglijke graskarper spartelde. Zoals de meeste mensen om ons heen wel weten, hebben mijn man en ik een hobby: het houden van Japanse Koikarpers. Voor de niet-kenners onder… Read more: Een bijzondere rit

Nouri straalt niet gewoon, hij geeft zowat lícht! Een tijdje terug schreef ik over Nouri en de beslissing voor het voortgezet onderwijs wat nog wel een ‘dingetje’ was. Klik hier om het verhaal terug te lezen. Zoonlief had zijn zinnen gezet op het VMBO-groen. Eerlijk gezegd leek me dat ook een erg leuke school, maar… Read more: De stap naar het voortgezet onderwijs. Deel 2.

Richard kijkt me schaapachtig aan, alsof hij me wel ziet, maar niet herkent. Zijn hoofd is bebloed en zijn linker arm hangt in een positie die niet natuurlijk is. Vaderdag 2019. Zoals het bij vele gezinnen zal gaan, wordt papa gewekt met een heerlijk ontbijtje op bed, gevolgd door een overload aan tekeningen en zelf… Read more: Bijna geen vaderdag…

Met mijn weinig subtiele maat 40 ga ik op één van de kittens staan en voel haar knakken onder mijn voet… Een klein gezinsdrama voltrok zich hier in huize Kramp vanmorgen… In de drukte van de ‘ochtendspits’, ga ik met mijn weinig subtiele maat 40 op één van de kittens staan! Ik voel haar knakken… Read more: Gezinsdrama

Wahaha, who am I kidding? We houden geen kitten? Yeah right. Ik ben toch zó niet bestand tegen zoveel cuteness! Toen onze lieve Perzische kat Rambo na ruim achttien(!) jaar overleed, zei mijn man resoluut: “Geen katten meer!” En hij voegde de daad bij het woord door alles wat we aan kattenspul hadden in de… Read more: Dierenliefde

Heel lang heb ik de fouten in mijn tattoo niet gezien eigenlijk. Tot ik een aantal jaren later in een straat kwam te wonen waar mijn overbuurman tatoeëerder was en hij me wees op de ‘schoonheidsfoutjes’ in mijn armband. En bedankt! Want nu zag ik het ook en eenmaal gezien, kon ik het niet meer… Read more: Tattoo

Ik wéét hoe het is om waggelend door het leven te gaan, net als jij nu doet. Lieve Fien, ik kan je niet uitleggen hoe bijzonder ik je vind. Hoe mooi ik het vind dat je drachtig bent. En wat dat betekent voor ons gezinnetje. Dat jij kittens in je buik draagt, brengt zoveel vreugde… Read more: Ode aan Fien

Dodenherdenking. Een moeilijk concept om te bevatten voor een kleuter. Vooral als je net lekker buiten aan het spelen bent en je abrupt wordt onderbroken om naar binnen te moeten. Gevolg: een hilarische conversatie met een conclusie waar alleen de kleuter de logica van inziet. Waarom moet ik naar binnen?-Omdat het dodenherdenking is pop.Weet niet… Read more: Dodenherdenking

Ik voel me toch een beetje out of place als enige Friese ‘boerentrien’ tussen al die beau monde mama’s uit de randstad. Misschien hadden jullie er al iets van mee gekregen, misschien niet, maar zoals iedereen wel weet, schrijf ik graag. Over mijn ‘bijzondere’ gezin, mijn belevenissen op de trein en soms over mijn eigen… Read more: Woohoo, I made the cut!

Lynn begraaft haar gezicht in mijn kleding en begint te snikken. Nouri vliegt oma in de armen en barst in een huilbui uit. Gut, wat heb ik toch twee helden van kinderen! Lynn wil oorbellen. Dat wil ze eigenlijk al heel lang. Vanaf het moment dat ze bewust is van het bestaan van het fenomeen,… Read more: Gaatjes

Op deze dag kunnen ze allemaal ‘shinen’, ongeacht hun beperking. En shinen, dat deed onze Nouri zeker! Wat was hij in zijn element. En wat heeft hij zichzelf gegeven. Stiekem hoopte hij natuurlijk dat hij gescout zou worden, maar een compliment over zijn voetbalcapaciteit van één van de aanvallers van Cambuur, deed het ook heel goed! “Mama, Tyrone Conraad zei dat ik talent had.” Tja, daar krijg je toch vleugels van?

Met velen zullen we blijven werken aan een gemeenschap en een wereld waarin het niet zo’n worsteling is om jezelf te zijn. Omdat je beter verdient.

Rond lunchtijd staan ze met hun neuzen boven Nouri’s bakje om te kijken wat die gekke moeder van hem nou weer tussen de boterhammen heeft gestopt. Onlangs kwam ik het tegen op Instagram: Broodbriefjes. Wat is dat nou weer? Nou, een broodbriefje is een leuk briefje die je bij je kleuter of schoolkind in het… Read more: Broodbriefjes

Opgescheept met vergevorderde kickboksers vloog ik – ondanks dat ze op hun manier wel rekening met me hielden – de eerste maanden de hele zaal door, niet in staat ook maar enig weerstand te bieden tegen de loeiharde trappen en klappen die werden uitgedeeld. Ooit heb ik het veelvuldig gedaan: kickboksen. In een tijd dat… Read more: Mijn sport

Ondanks Nouri’s enorme onzekerheid, gaat hij maximaal voor wat hij leuk vindt, ongeacht de reacties van de buitenwereld. Diep respect voor mijn eigen zoon!

“Als je een vis beoordeelt op zijn vaardigheid om in bomen te klimmen, zal hij zichzelf zijn hele leven als een mislukkeling beschouwen.” Albert Einstein “Kleuters mogen weer kleuter zijn.” Zo luidt de titel van een bericht van de Algemene Onderwijsbond AOb. Op dit moment is het namelijk zo, dat een kind pas naar groep… Read more: Kleuters mogen weer kleuter zijn

Ik kan het niet helpen; ik móet gewoon! Het is een drang die bij tijden oncontroleerbaar is. Ik denk dat vele fotografen dat zullen herkennen. Ik ben een hobbyfotograaf. En dat maakt dat mijn gezin af en toe compléét gestoord wordt van mij. Mijn man noemt mij altijd ‘Joop van Tellingen’, je weet wel, naar… Read more: Verslaving of hobby?

Ben ik echt zo’n ontaarde moeder? Man, ik ben bijna extátisch wanneer ik eindelijk het rijk voor mij alleen heb! Hier in het noorden is de vakantie voorbij. De kinderen zijn naar school en met mijn ogen dicht zit ik thuis op mijn favoriete plekje – in de hangstoel – te genieten van een kop… Read more: Rust!

Grote verbaasde ogen kijken me aan vanaf de bijrijdersstoel. “Wat de fak is nou weer een zelfstandig naamwoord?”

Mijn mini-diva zat met smart te wachten op de postbode, die pas tegen de avond kwam. Maar toen we de doos openmaakte, kwamen er geen gele laarsjes tevoorschijn Het lijkt zo’n doorsnee item: regenlaarsjes. Simpel schoeisel voor wanneer het regent en onmisbaar in een kinder-gardarobe. Lynn is een echte diva. Ze is gek op tutu’s… Read more: Tutu’s en regenlaarsjes

Rust, ruimte en vooral: wifi en een zwembad! Het is weer zover: ik moet (nou ja, mág) de vakantie gaan plannen voor komende zomer. Ik vind het ieder jaar best een uitdaging met ons beperkte budget. Nee, we zijn niet arm, maar we bulken ook niet in het (vakantie)geld. Er moet hier maandelijks wel degelijk… Read more: Januari = vakantie boeken

Zindelijk worden. Het is soms een hele toer! Daar waar de één op een dag besluit geen luier meer om te willen en meteen droog is, kost het bij de ander bloed, zweet, tranen, nat beddengoed en heel veel pyamapants. Geen kind is gelijk. Onze oudste was één van deze laatste categorie, maar onze kleinste?… Read more: Dag luiers!

“Als ik Nouri mag zijn, voel ik mij het gelukkigst.” Er is een beetje rumoer in Nouri’s klas. Want hoe zit het nou eigenlijk? Ben je een jongen, een meisje, of allebei? Toen Nouri ruim drie jaar geleden als Noëlle naar deze school kwam, werd hij (toen dus nog zij) geïntroduceerd als stoere meid, met… Read more: Spreekbeurt

“Volgens mij heb ik mijn buikspieren er tegelijk met mijn jongste telg uitgeperst!” Nieuwjaarsvoornemens… Ik doe er niet aan. Ik vind het stom. Altijd al stom gevonden. Waarom wachten tot 1 januari om wat aan jezelf of aan je leven te doen? Veranderen kan je immers altijd! Toch?Moet ik nodig zeggen! Ik, die al vanaf… Read more: Voornemens

Van je telefoon opduiken uit een Kroatisch meer tot de zijkant van je auto in de kreukels.  Het jaar 2018. Het was het jaar waarin ‘onze stad’ Leeuwarden werd uitgeroepen tot Culturele Hoofdstad van Europa, waardoor het gehele jaar allerlei bijzondere (en soms ook minder bijzondere) evenementen werden georganiseerd. Met als hoogtepunt de legendarische voetstappen… Read more: Dáááág 2018!

Nee hoor, ik probeer helemáál niet mijn schuldgevoel af te kopen, maar foute kersttruiendag heeft opeens wel iets, zo besluit ik. Met z’n drieën zitten we in de auto: Nouri, Lynn en ik. We zijn onderweg naar de tandarts. Niet mijn meest favoriete plek om naar toe te rijden, maar ja, ik zal toch een… Read more: Foute kersttruiendag

  Voor mamaisthuis.nl schrijf ik een serie blogs over de transitie van onze zoon Nouri en alles wat daarbij komt kijken. Deze keer vertel ik over hoe zeer teleurstellende dag bij het VUmc te Amsterdam toch nog een gouden randje kreeg.Hoop en teleurstellingIn de vorige column op Mama is thuis heb je kunnen lezen dat… Lees verder →

Lompe opmerkingen ben ik gewend, maar er zit wél een limiet aan mijn tolerantie! Ik weet dat ik een beetje anders ben dan de meeste andere vrouwen. Ik ben nou eenmaal niet van het kaliber super vrouwelijk, haar tot op de kont, wijn, hoge hakken en lange gelakte nagels. Nee, in plaats daarvan ben ik… Read more: Kalimiro

Het is het stomverbaasde gezicht van mijn echtgenoot die me doet realiseren dat ik níet in een aflevering van The Walking Dead zit, maar gewoon thuis in de bakamer sta. The Walking Dead. Een van mijn favoriete series. Een rete- spannende serie over een groepje overlevenden in een wereld van mensenetende zombies. Een serie vol… Read more: Badkamer horror

En als je even verder leest, zie je hoe jij ook eentje kunt winnen! ¹ Ken je ze nog? Die ouderwetse land- en wereldkaarten die we vroeger op school hadden? Die de meester of juf als het ware uit het plafond naar beneden trok? Met alle digitale techniek van tegenwoordig is dat verleden tijd. Op… Read more: Vintage wereldkaart aan onze muur

Ik ben gaan nadenken over hoe wij het leven van onze kinderen manipuleren. Voor haar verjaardag kreeg onze jongste telg een groot politiebureau van Playmobile. En de politiehelikopter die daar perfect bij past. Sommige van onze gasten raakten daar een beetje van in de war. In plaats van de: “Oooh, wat moooiiii!” die we meestal… Read more: Gender stereotypering

Met bibberend stemmetje en een fake smile zegt hij: “Veel plezier mama!” Een bijzondere vriendschap. Dat is wat ik heb met mijn vriendin Maayke. Haar ouders en mijn ouders leerden elkaar kennen op een vakantie in Spanje. Zij kwamen uit Brabant, wij uit Friesland. Maayke en ik waren toen een jaar of drie. Je zou… Read more: Een bijzondere vriendschap en een citytrip naar Praag

Er is geen ‘goed of fout’, alleen maar genieten en plezier maken. In september heeft onze Nouri meegedaan aan het Surf Project. Het Surf Project geeft surfles aan kinderen met een ontwikkelingsachterstand zoals het syndroom van Down, autisme, ADHD of, zoals Nouri, met een hersenbeschadiging. Voor deze kinderen is dit een geweldige ervaring, omdat ze… Read more: Surfproject

We kunnen in de meeste dingen niet verder van elkaar verschillen, maar ‘spieker-gek’ zijn we beide wel! Mijn zus en ik zijn geen twee druppels water. In tegendeel zelfs. Zowel uiterlijk als innerlijk kunnen we – met uitzondering van onze blonde haren – bijna niet verder van elkaar verschillen.

“Ik moet nog even een huis bouwen mama!” Onze kids ontbijten ‘s morgens altijd aan ‘de bar’ zoals wij dat noemen. Lekker rustig wakker worden met een boterhammetje of een kom melk met cornflakes.Bij dat ‘rustig wakker worden’ is de tablet niet meer weg te denken. Bij de oudste hebben we dat heel lang uit… Read more: De kleuter die geen tijd heeft voor school

Ik bezorg mijn kind hetzelfde trauma als ik vroeger heb opgelopen met King Kong. De dagen worden korter. Het is steeds vroeger donker en het weer is op zijn heerlijk Hollands. De herfst is ingetreden. Na de geweldige zomer en nazomer van dit jaar, is het even wennen. Donker, grijs, nat, ik kan er wel… Read more: Het gevoel van thuis

Nouri straalde alsof hij het licht zelf was! Wat is hij trots! Onze Nouri. Hij staat namelijk op de foto met één van zijn grootste helden: Soufiane Touzani. Zoef-wie? Ja sorry hoor, maar in dit soort dingen ben ik behoorlijk eh… Sociaal onnozel? Ik heb geen idee! En mijn vraag  aan Nouri of dat een… Read more: Touzani maakt zijn dag

Ze pakt de kaart aan en kijkt nog eens goed. “Nee, dit is niet de goeie, hier staat een meisje op.” Zegt ze en geeft de kaart resoluut terug. Nouri en ik kijken elkaar aan en kunnen een grinnik niet onderdrukken. We snappen de verwarring. Nouri’s ID-kaart stamt nog uit de tijd dat hij als Noëlle door het leven ging. Verwarrend, maar als ze nu gewoon eens goed nadacht waaróm we hier zijn? [klik op de foto om verder te lezen]

Hoe film ik mijn gezin en wat we meemaken als ik alleen mezelf in beeld kan (en wil) brengen? Gisteren schreef ik over het gebruik van social media en de privacy van mijn kinderen. Zoals ik in dat artikel al aankondigde sta ik voor een nieuw dilemma: voor een ander platform ben ik gevraagd om… Read more: Privacy

Is het verstandig om onze foto’s en verhalen massaal te delen? Toen ik ruim twaalf jaar geleden begon met een website voor mijn nog ongeboren kind (dat was nog in de tijd van ‘inbellen’ en ADSL), was de wereld nog niet bezig met vraagstukken over online privacy. En ikzelf dus ook niet. Ik maakte gewoonweg… Read more: Keuzes

“Oh lieve help, blote tieten!” Op Facebook hebben we een besloten groep “Ouders van transgenders”. Daar zijn we er voor elkaar om elkaar te helpen, te ondersteunen, te begrijpen en daar heb je veelal aan een half woord genoeg. Zo was er laatst een oproep van een moeder van een transdochter (eerst een zoon dus)… Read more: Zwemkleding perikelen

Een milliseconde bungelde hij nog aan het stekkertje waarmee hij aan de stick verbonden was en toen viel hij niet op het houten paadje, nee, hij viel er nét naast. Plons, en weg was mijn phone! Gister hebben we het Nationaal Park Plitvice te Kroatië bezocht. Wat. Een. Dag. En niet zozeer vanwege de spectaculair… Read more: Familie Kramp goes Plitvice

In blinde paniek smeet ik mijn fiets aan de kant en trok alles uit wat ik aan mijn bovenlijf had Ik heb een fobie. Een wespenfobie. De mensen die mij kennen, weten dat ik doorgaans een ontzettende dierenliefhebber ben. Zelfs spinnen en ander kriebelend, kruipend of vliegend gespuis probeer ik – ondanks dat ik er… Read more: Fobie

“Maar jij mag niet in deze tas kijken hoor Nouri, want daar zitten de kadootjes in!” De middag voorafgaand aan Nouri’s twaalfde verjaardag, heb ik alle kadootjes verzameld op de tafel. Nu Lynn oud genoeg is, vind ik het wel leuk om haar bij het proces te betrekken. Zo leert ze dat kado’s niet uit… Read more: Geheimpje

Iedere keer wanneer ze een middag gespeeld hebben, zet Lynn thuis een attitude op waar we dagen werk van hebben om die weer de kop in te drukken! Als ouder vind je natuurlijk dat jouw kind perfect is. Of daar in ieder geval heel dichtbij komt. En tot aan dat ze een jaar of vier… Read more: Dat andere kind

Een kinderhand in de mijne knijpt me stevig vast Met (bijna) twaalf jaar ben je geen kleine maar nu toch zichtbaar aangetast Gespannen wacht je op je beurt tot de assistente jouw naam zegt En je hoofd prompt verkleurd want nu is het toch echt

Dankzij Liesbeth haar aanstekelijke enthousiasme, hadden we allemaal binnen no-time het sup-virus te pakken. Een kinderfeestje organiseren, dat kan soms best een ‘dingetje’ zijn. Daar waar sommige moeders het leuk vinden om lekker creatief te zijn en een feestje aan huis te houden, krijg ik al rode vlekken in mijn nek van het idee! Ik… Read more: Het leukste kinderfeestje ooit!

Behalve dat ik me kapot schaamde op het strand vanwege mijn nieuwe lijf (lees: uitgerekt en vol striae), moest ik me eveneens conformeren aan mijn nieuwe rol als moeder, die dus blijkbaar ook op vakantie non-stop is. Vakantie. Een welverdiende periode van rust en ontspanning. Toch? Zo was het in ieder geval wel vóórdat ik… Read more: Momlife: Is vakantie met kinderen nog wel vakantie?

“Taaa-tuuuuuut!” Galmt het door de klas De juf van mijn kleutertje dacht dat het een goed idee was dat ik voor de klas iets ging vertellen over de trein. Omdat ze het op school over vervoersmiddelen hebben. En omdat ik machinist ben. Buitenkansje natuurlijk! Maar holy moly, ik nog nooit zo een moeilijke opdracht gekregen!… Read more: Voor de (kleuter)klas

Dat mijn gevoel voor zelfvertrouwen en mijn vrouwelijkheid juist níet in mijn haar zat, daar kwam ik achter toen ik op een dag gewoon besloot het af te knippen. Mijn haar. Het is nogal eens het onderwerp van gesprek geweest, vooral de laatste jaren. Mijn haar en ik hebben dan ook al een heel verleden… Read more: Mijn haar

En toen was ik gister zomaar ineens een bekende Nederlander! Ik stond met mijn gezicht én verhaal in de Telegraaf. Dat was oorspronkelijk niet de bedoeling, maar toch leuk. Vooral omdat het onderwerp deze publiciteit heel goed kan gebruiken!

Mama, ik wil geen borsten Ik heb een zoon. Zo! Dat is eruit! Dit is de eerste keer dat ik het hardop uitspreek: “Ik heb een zoon.” Mijn zoon is namelijk transgender en is bijna twaalf jaar lang onze dochter geweest. Op dit moment zitten we midden in de transitie van vrouwelijk naar mannelijk en… Read more: Ik heb een zoon – Een zoon met borstjes.

Geschokt sla ik mijn hand voor mijn mond, wat heb ik gedaan? Tijdens de ‘avondspits’ van kids badderen, in de pyjama helpen en op bed brengen, loop ik Lynns slaapkamer in en zie hem meteen: een joekel van een daas! Je weet wel: met van die gekleurde driehoekvleugels, die zo intens gemeen kunnen steken. “Die… Read more: Loebel

Ik kijk naar mijn eigen buik, die er nogal nonchalant bijhangt op dit moment. Ik ben gek op het strand. Altijd al geweest. Zo lang ik me kan herinneren zoek ik op warme dagen het liefst het mulle zand op in combinatie met de frisse koelte van de zee. Of – bij gebrek aan een… Read more: Het strand

De foto van Lynns voetje op het kaft is sterk uitvergroot, maar vertoont geen pixels of vertekening. Foto’s. Ze zijn essentieel geworden in onze samenleving. Vooral sinds de komst van de mobiele telefoons in combinatie met sociale media, hebben zij een prominente plek ingenomen in onze levens. Instagram, Snapchat, Twitter, Facebook en Whats’ app zijn… Read more: Review van Fotofabriek

Lynn staat gillend met d’r handjes over haar oren achter mij en ook Nouri is lichtelijk in paniek: “Mam, toe snel!!!” Een hoop tumult komende vanuit de serre van ons oppas-huis. Lijkt wel alsof iemand daar aan het verbouwen is. “MAMAAAAAA!!!!!” Gilt Lynn half huilend. “KOM SNEL!” Haar stem slaat over van paniek. “Wat nou… Read more: Mees

Dit paard lijkt net als mij een eigen wil te hebben en doet niet wat ik vraag. In alle vroegte rijd ik met mijn auto over een rustige snelweg richting de Veluwe. Ik ben op weg naar Marijke Timmerman voor een coaching sessie. Marijke is paardencoach of coach met paarden, dat is maar net hoe… Read more: Een spiegel met manen

Op een dag zal ook ik vliegen, naar die plek waar jij op mij wacht. Dit gedicht heb ik geschreven ter herinnering aan mijn vader Jos Mulder die vandaag, tien jaar geleden, abrupt het leven liet… Maar ook om anderen een hart onder de riem te steken. Iedereen die weet hoe het voelt om een… Read more: Gedicht: Libelle

“Hahaha, wat kijk je stom mam!” Onze oudste heeft onlangs een nieuw fenomeen ontdekt via YouTube: pranken. Ken je dat? Het is een soort huis tuin en keuken versie van Bananasplit. Niet die je kan eten, maar die andere dus, met Ralph Inbar! (Of Frans Bouwer, maar net van welke generatie je bent.) Je vrienden… Read more: Prank!

Waar is Frans Uyterlinde wanneer je hem nodig hebt? Ons huis. Wat hebben we er al veel aan gedaan! Zo hebben we van een rommelzolder een kinderkamer gemaakt, twee keer de badkamer verbouwd (de eerste keer een budget opknapbeurt, de tweede keer compleet vernieuwd), onze slaapkamer een make-over gegeven, twee keer een nieuw babykamertje gemaakt… Read more: Home make-over

Er zou meer oog moeten zijn voor de ‘achterblijvers’ en niet alleen voor de (potentiële) topscorers. G-voetbal. In de volksmond ook wel gehandicapten voetbal genoemd. Het woord ‘gehandicapt’ wordt al snel geassocieerd met ‘zeer hulp behoevend’ en/of ‘rolstoelafhankelijk’. Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Mijn oudste zit niet in een rolstoel en kan… Read more: G-voetbal

Maar goed dat niemand de machinist ziet… Ik ben aan het werk en heerlijk zorgeloos tuffel ik met mijn treintje richting het idyllische Friese Stavoren. De route gaat dwars door de prachtigste natuurgebieden en ik geniet volop van mijn panorama uitzicht. Geen wolkje aan de lucht en de zon gloeit gemoedelijk op mijn gezicht. Wat… Read more: Arm schaap!